ζέσις

[1137] ζέσις, ἡ, das Sieden, Aufwallen; καὶ ζύμωσις Plat. Tim. 66 b; καὶ ϑύσις τῆς ψυχῆς Crat. 419 e; öfter bei Folgdn; auch übertr. vom Zorn, wie Arist. anim. 1, 1 erkl. ὀργὴ – ζέσις τοῦ περὶ καρδίαν αἱματος καὶ ϑερμοῦ.

Quelle:
Wilhelm Pape: Handwörterbuch der griechischen Sprache. Braunschweig 31914, Band 1, S. 1137.
Lizenz:
Faksimiles:
Kategorien: