[1476] κολῳός, ὁ (verwandt mit κολοιός, nach Buttmann Lexil. I, 159 mit κέλομαι u. καλέω zusammenhangend), Geschrei, Lärm; κολῳὸν ἐλαύνειν, Gezänk treiben, Il. 1, 575; sp. D., wie Ap. Rh. 1, 1284; auch Philo.