χορήτης

[1366] χορήτης, ὁ, fem. χορῆτις, f. L. statt χορίτης, χορῖτις.

Quelle:
Wilhelm Pape: Handwörterbuch der griechischen Sprache. Braunschweig 31914, Band 2, S. 1366.
Lizenz:
Faksimiles:
Kategorien: