[1247] ὕψι, adv., hoch, sowohl in der Höhe, als in die Höhe; ὕψι ἀναϑρώσκων Il. 13, 140; ὕψι βιβάντα 371; Ζεὺς ἥμενος ὕψι κέλευεν 20, 155; auf hohem Meere, 14, 77. – Compar. ὑψίων, ὑψίτερος, superl. ὕψιστος s. besonders.