Cīpus , ī, m., ein Römer, dem nach der Volkssage, während er als Prätor aus dem Tore zog, plötzlich Hörner aus dem Kopfe wuchsen, Ov. met. 15, 565 sqq. Val. Max. 5, 6, 3. Plin. 11, 123.
cȳphi , is, n. (κῦφι), ägypt. Räucherpulver, Scrib. Larg. 70. Hieron. in Iovin. 2, 8.
1. Cypros u. (in Prosa gew.) ... ... , Zypern, Ov.: bes. Cyprium aes od. absol. cyprium, ī (spätlat. cyprum, cuprum, woraus unser) »Kupfer«, ... ... spät. Nbf. cypreus, s. bes. – B) Cyprīnus , a, um, ...
cippus , ī, m. (viell. zu altind. pa-ḥ, Penis), eine Spitzsäule aus Stein od. Holz, a) als Leichenstein, Nov. com. fr., Lucil. fr., Hor. (u.a. Dicht.) u. ...
2. cypros , ī, f. (κύπρος), ein Baum in Zypern, Ägypten usw., aus dessen Blüte man ein wohlriechendes Öl bereitete, Lawsonia inermis. L., Henna od. Hanna bei den Arabern, Plin. ...
cyprum , ī, n. (Cypros), Kupfer, Solin. 52, 55 sq. Spart. Carac. 9, 5 ed. Peter. (vulg. cuprum). – Nbf. cuprum, ī, n., Edict. Diocl. 7, 25.
cypīra , ae, f. (*κύπειρα), eine indische, dem Ingwer ähnliche Pflanze, Plin. 21, 117.
Cyprus , s. 1. Cypros.
Cypris , idis, f., s. 1. Cypros .
acipes , s. agipēs.
... die Hand: α) lebl. Objj.: accipin argentum? accipesis (= accipe si vis) argentum impudens; tenesis argentum; etiam tu argentum tenes? Plaut.: accipe, si vis, accipiam (verst. et ego) ... ... Pacuv. tr. 325. – arch. Infin. accipei = accipi, Corp. inscr. Lat. 1, 202. ...
... nehmen, quis te casus excipit? Verg.: qui quosque eventus exciperent, Caes.: excipit eum deinde lentius spe bellum, Liv.: maestum regem ... ... . ep. – absol., Cyclades excipiunt, Ov.: inde excipere loca aspera et montuosa, Caes.: regio aquarum ...
... .: labi, errare, nescire, decipi et malum et turpe ducimus, Cic.: decipi non posse, Nep. – ... ... , Cic.: nisi forte me communis φιλαυτία decipit, Cic.: ut nos fortuna decipere non possit, adiuvare possit, Quint.: ... ... Nep.: deceptus nocte, Quint.: decipi viā, den Weg verfehlen, Liv.: decipi amore, Plin. ...
... . – Passiv, proelium incipitur, Sall.: saxis glandibusque proelium incipitur, Tac.: satis cito incipi ... ... beginnen, anfangen, absol.: sic statim rex incipit, Sall.: incipe, Damoeta; tu deinde sequere, Menalca, Verg.: ... ... honore publico, Varro LL.: a Iove incipiendum, Cic.: unde igitur potius incipiam quam ab ea civitate, quae ...
cypēros , ī, m. (κύπειρ ... ... , 9. v. 4; u. cypērum , ī, n. (κύπειρον), ... ... 3, 16, 13. Col. 12, 20, 5; u. cipērum , ī, n., ...
cypīrus , ī, m. (κύπειρος), eine Pflanze, rein lat. gladiolus, Schwertel, Plin. 21, 107 u. 115.
cypēris , idis, Akk. ida, f., die Wurzel der Pflanze cyperos, Plin. 21, 117.
cyprios , iī, m., in der Metrik der Versfuß, ñ– ñ ñ– Diom. 482, 4.
cypreus , a, um (cyprum), kupfern, Treb. Poll. Claud. 14, 5. Pallad. 8, 5.
Ciprius , s. 1. Cyprius vīcus.
Buchempfehlung
Simon lernt Lorchen kennen als er um ihre Freundin Christianchen wirbt, deren Mutter - eine heuchlerische Frömmlerin - sie zu einem weltfremden Einfaltspinsel erzogen hat. Simon schwankt zwischen den Freundinnen bis schließlich alles doch ganz anders kommt.
52 Seiten, 3.80 Euro