cūma , s. cȳma.
... 956;αιος), kumäisch, urbs, Kumä, Verg.: antrum, Sil.: Sibylla ... ... Varro fr.; vgl. fictaque Cumanā lubrica terra rotā, kumanische irdene Gefäße, Tibull.: u. ... ... , ī, n., α) das kumanische Gebiet, das Kumanische, in Cumano, Plin. – β) ein dem Cicero ...
cumma (gumma), n. (spät. Nbf. von cummi, gummi), Gummi, Pallad. 11, 12, 6 zw. ( al. gummi).
cucuma (cuccuma), ae, f. (aus *cocuma zu coquo), I) ... ... (noch j. ital. la cucuma), Petron. 135, 4. Marcian. dig. 48, 8, 1. § 3 (wo Mommsen cuccuma). – II) der einfache Badekessel (Ggstz. ...
cicuma , ae, f. (κικυμίς), die ... ... Coroll. b. Festus p. 381, 1 M. – Nbf. caecuma, Gloss. IV, 217, 5 u. ö.
1. decuma , s. 1. decimus.
2. Decuma , s. 2. Decima.
caecuma , s. cicuma.
cuccuma , s. cucuma.
cummātus (gummātus), a, um (cummi, gummi), Gummi enthaltend, in omnibus cummatis (verst. arboribus), Pallad. 11, 12, 6.
Alcumaeo , - aeus (-ēus) , s. Alcmaeo.
glaucūma , s. glaucōmano. II.
cūmatium , s. cȳmatium.
... 7. – Medial, circumagi u. circumagere se, 1) im Kreise sich herumdrehen, ... ... a) v. der Zeit, circumagi od. se circumagere (vgl. Drak. Liv. ... ... .: solis augustum caput radiis perfusum circumactumque, Mart. Cap. – 3) circumagere alqd, etw. ...
cūmātilis , e (v. κῦμα die Welle, s. Non. 548, 8), meerfarben, wasserblau, colos, Titin. com. 114. – subst., cūmātile, is, n., ein Kleid von wasserblauer Farbe, Plaut. ...
decumātēs , ium (decimus), zum Zehnten gehörig, d. agri, von denen der Zehnte als Tribut bezahlt wurde, »Zehntland«, Tac. Germ. 29.
circum-aro , āvī, āre, umpflügen, agri quantum uno die circumaravit datum, Liv. 2, 10, 12: quantum quis uno die plurimum circumaravisset, Plin. 18, 9.
cum-māximē , s. 1. cum no. I, B, 3.
decumānus , a, um, s. decimānus.
ūndecumānī , ōrum, m. (undecimus od. undecumus), die Soldaten der elften Legion, die Elfer, Plin. 3, 107.