globo , (āvī), ātum, āre (globus), I) runden, medial globari, sich runden, ... ... globata, Plin. – II) zu einem Haufen versammeln, globari, sich zusammenhäufen, sich in einen Haufen versammeln ...
... nubium, Tac. u. Amm.: globi nivium, Macr.: crinium globi, Haarwulste, Apul.: globi sanguinis de corpore eius destillabant, Augustin ... ... circumstans consulis corpus, Liv.: firmatae stationes densioribus globis, Tac.: quā globus ille virûm densissimus urget, Verg. – b ...
colobus (a), um (κολοβός), verstümmelt, verkürzt, versus, pes, dem eine Silbe fehlt = catalectus, Gramm.: metrum, Gramm.
globeus , a, um (globus), kugelrund, forma, Chalcid. Tim. 75.
... Perf., corpuscula (vaporis) inter se conglobata, Lucr.: apes ut uvae conglobatae, Varr.: astra nixu suo conglobata, Cic.: terra solida et globosa et undique ipsa in sese nutibus suis conglobata, Cic.: conglobatus homo in semet, Plin.: u. figura ...
globulus , ī, m. (Demin. v. globus), das Kügelchen, I) im allg., Plin. ... ... . r. 79. Varro LL. 5, 107: bildl., melliti verborum globuli, schön gerundete Perioden, Petron. 1 ...
colobium , ī, n. (κολόβιον), ... ... 1, 5. Serv. Verg. Aen. 9, 616. – Nbf. colobum , ī, n., Cod. Theod. 14, 10, 1.
globōsus , a, am (globus), kugelförmig, kugelrund, mundus, terra, Cic.: stellae gl. et rotundae, Cic.: saxum, Liv.: aquae superficies, gekrümmte, Chalcid. Tim. 62.
globātim , Adv. (globo), klumpenweise, haufenweise, Amm. 27, 9, 6. Gloss. IV, 84, 3 gregatim glouatim.
colobicus , ī, m. (κολοβικός), der Verstümmelte, *Firm. math. 3, 12, 13.
cocolobis ( cocolubis ), is, f., s. coccolobis.
holobērus , s. holovērus.
... 7, 214: Nbf. Sing. Allobrogus u. Allobrogēs , Prob. 124, 9 u. ... ... – Dav. A) Allobrogicus , a, um, allobrogisch, vinum, Cels.: vitis, ... ... Iuven. 8, 13 ( wo Allobrogici, die Allobrogiker = die Fabier, u. insbes. der genannte ...
globōsitās , ātis, f. (globosus), die kugelrunde Gestalt, die Kugelgestalt, terrae, Macr. somn. Scip. 1, 15, 16 u.a.: lunaris, Macr. somn. Scip. 1, 19, 23. – u. die Krümmung, ...
coccolobis , bis, Akk. bem u. bin. f., hispanischer Name für die sonst basilica genannte Rebensorte, Col. 3, 2, 19 (wo Akk. -bem). Plin. 14, 30 (wo Akk. -bin).
conglobātio , ōnis, f. (conglobo), I) das Zusammenballen, c. ignium, Sen. nat. qu. 1, 15, 4: c. illa (nubium), ibid. 5, 12, 5: congregatio et c. minutissimarum guttarum, Augustin. gen. ad ...
cōlobathron , ī, n. (κωλόβαθρον), die Stelze, Not. Tir. 107, 67 (wo falsch colobrata).
conglobātim , Adv. (conglobo), massenhaft, Augustin. conf. 7, 7, 11.
calōbatārius , ī, m. = σχοινοβάτης, der Seiltänzer, Gloss.
circumglobātus , a, um (circum u. globo), um etw. zusammengerollt, animalia circumglobata escae saepe extrahuntur, v. kleinen Insekten, Plin. 9, 154.
Buchempfehlung
Die beiden Schwestern Julchen und Lottchen werden umworben, die eine von dem reichen Damis, die andere liebt den armen Siegmund. Eine vorgetäuschte Erbschaft stellt die Beziehungen auf die Probe und zeigt, dass Edelmut und Wahrheit nicht mit Adel und Religion zu tun haben.
68 Seiten, 4.80 Euro