rhētor , oris, m. (ῥήτωρ), ... ... 2, 43: griech. Akk. Sing. rhetora, Mart. 2, 64, 1. Iuven. 10, 132. Fronto de ... ... 3. p. 152 N. Mart. 2, 64, 1: Plur. rhetoras, Edict. cens. ...
sprētor , ōris, m. (sperno), der Verschmäher, Verächter, deorum, Ov. met. 8, 613: matronalium amplexuum, Apul. met. 3, 19.
re-torreo , tōstus, ēre, ( wieder ) rösten, dörren, Plin. 13, 48.
... Sil.: crinem, kräuseln, crine retorto, gekräuselt, Mart.: manibus retortis, auf den Rücken gebunden, ... ... umschlagen, umwerfen, Verg.: u. so amictum, Verg. – retortae litore violenter undae, zurückgedrängt, Hor ... ... gibbi retorti, Lampr. Commod. 11, 2: übtr., sermones gibberosi retorti (verzwickte), Fronto ...
discrētor , ōris, m. (discerno), der Absonderer, Unterscheider, disputator, id est veritatis a falsitate discretor, Augustin. c. Cresc. Donat. 1. § 19: iudicialis discr. credentium et non credentium, Interpr. Iren. 5, 27, 1: ...
rhētorico , āvī, āre, u. rhētoricor , ārī (rhetoricus), auf rhetorische Art sprechen, Form -o, Nov. com. 5 (wo synkop. Perf. rhetoricasti): Form -or, Tert. de res. carn. ...
rhētorica , ae, f. u. rhētoricē , ēs, f., s. rhētoricus.
rhētoricē , Adv. (rhetoricus), rednerisch, mit rednerischem Schmucke, wortreich, Cic. Brut. 43 u.a.
retorridē , Adv. (retorridus), zusammengedorrt, dürr, Plin. 17, 33.
... ;ικός), I) zum Rhetor gehörig, des Rhetors, mos, Cic.: professio ... ... doctores, Lehrer der Redekunst Rhetoren, Cic.: so auch magistri rhetorici et grammatici Latini, Amm ... ... 3, 1, 20. – rhētorica, ōrum, n., Rhetorik, Cic. de fato 4: ...
... manus Mucii (Scaevolae), Sen. – II) übtr.: vultu gravissimus et retorridus, mit höchst ernsthafter u. in tiefe Falten gelegter (mürrischer) Miene, Capit. Maxim. et Balb. 6, 2: Gallicanae mentes durae ac retorridae, unbotmäßige, Lampr. Alex. Sev. 59, 5: ...
ir-retortus , a, um (in u. retorqueo), nicht zurückgedreht, oculo irretorto, ohne das Auge danach zurückzuwenden, Hor. carm. 2, 2, 23.
rhētorisso , āre (ῥητορίζω), wie ein Rhetor sprechen, Pompon. com. 83.
retorrēsco , ere (Inchoat. v. retorreo), verdorren, vertrocknen, Colum. 3, 3, 4 u.a.
re-torpēsco , ere, ( wieder erstarren, (wieder) gefühllos werden, Tert. adv. gnost. 1.
interpretor , ātus sum, ārī (interpres), I) intr. den Mittler machen ... ... über etwas sich bestimmt aussprechen, entscheiden, neque, recte an perperam, interpretor, Liv. 1, 23, 8. – / Aktive Nbf. interpretat, ...
dēcrētōrius , a, um (decerno), zur Entscheidung gehörig, entscheidend, den ... ... .: arma (Ggstz. arma lusoria), Sen.: pugna, Quint.: non accedit ad decretorium stilum, zum entscheidenden Ausspruche (zum Verhängen des Äußersten), Sen.
rhētoriscus , ī, m. (Demin. v. rhetor), der junge Redner, Gell. 17, 20, 4.
discrētōrium , iī, n. (discerno) = διάφραγμα, das Zwerchfell, Cael. Aur. chron. 2, 12, 143.
rhētoricōteros , ī, (ῥητορικώτερ ... ... . 86 (bei Cic. de or. 3, 171). – / Superl. rhetoricotata, Fronto ep. ad amic. 2, 3. p. 191, 8 N. ...
Buchempfehlung
Zwei satirische Erzählungen über menschliche Schwächen.
76 Seiten, 5.80 Euro