facētia , ae, f. (facetus), I) Sing., das ... ... 3, 3, 3: Aemilianum istum facetiae sibi habere res divinas deridere, Apul. apol. 56. – II) Plur., facētiae, ārum, f., feine-, witzige-, drollige Einfalle, ...
Vīcetia , ae, f., eine Stadt in Oberitalien im Gebiete ... ... . 3, 8. Suet. gr. 23. – Dav. Vīcetīnī , ōrum, m., die Einw. von Vicetia, die Vicetiner, Brut. in Cic. ep. u. Plin. ep ...
Aecetia , ae, f., altlat. für aequitas, als Gottheit, Corp. inscr. Lat. 1, 43 (wo Genet. Aecetiai).
cētīnus , a, um (cetus), vom Thunfisch, pellis, Th. Prisc. 2. chr. 14.
Decetia , ae, f., Stadt der Äduer am Liger, j. Decize, Caes. b. G. 7, 33, 2.
Dercetis , is, f. u. Dercetō , ūs, ... ... verehrt, Form -tis, Hyg. fab. 223 (wo Genet. Dercetis). Ov. met. 4, 45 (wo Vok. Derceti). – Form -to, Plin. 5, 81.
Peucetia , ae, f., der mittlere, von den Peucetii (einem aus Epirus eingewanderten ... ... der Ostküste von Italien, Plin. 3, 99. – Dav. Peucetius , a, um, peucetisch, sinus, Ov. met. 14, 513.
Lūcetius , a (lux), Lichtbringer, -bringerin, Beiname Jupiters und der Juno, Gell. 5, 12, 6 sq. Serv. Verg. Aen. 9, 570. Macr. sat. 1, 15, 14. Mart. Cap. 2. § 149.
Vocetius , iī, m., mons, östlicher Zweig des Juragebirges, j. Bözberg im Kanton Bern, Tac. hist. 1, 68.
mȳcētias , ae, m. (μυκητίας) = mycematias, Apul. de mund. 18.
facētior , ārī (facetiae), Artigkeiten sagen, Sidon. epist. 3, 13, 1.
Cercetius , ī, m., mons (Κερκετήσιον ορος), die vom Lakmon ausgehende südliche Fortsetzung des Berges Pindus in Thessalien, Liv. 32, 14, 7; vgl. Plin. 4, 30.
īnfacētiae (īnficētiae), ārum, f. (infacetus), Abgeschmacktheiten, Catull. 36, 19 (infic.).
abacus , ī, m. (ἄβαξ; dah. ... ... die Tafel od. Tischplatte, I) der Abecetisch, d.h. das nach dem dekadischen Ziffersystem in viereckige Felder abgeteilte ...
Apūlia , ae, f., eine Landschaft in Unteritalien auf beiden Seiten des Flusses Aufidus, der sie in Daunia u. Peucetia teilte, berühmt durch Ackerbau u. Vieh-, bes. Pferde- u. Schafzucht, ...
2. glūtus (gluttus), ī, m. (glutio) = βρόγχος (Gloss.), der Schluck, Pers. 5, 112: gl. aceti, Th. Prisc. 4. fol. 313 a. – u. ...
... Crassi nec minus faceta, Cic.: quo facetior videare, Lucil. 963: illa facetissima verborum attenuatio, Cornif. rhet.: Aristophanes, facetissimus poëta veteris comoediae, Cic ... ... u.a.: Bromius, qui facetior est deorum, Mart. Cap.: argutiae facetissimi salis, Plin.: u. ...
auspico , āvī, ātum, āre (auspex), Auspizien halten, ... ... : magistratus publice cum auspicant, Caecil. com. 182: cum primo luci hodie ut auspicetis, Atta com. fr. 9. – mit Ang. wofür? worüber? ...
ērudītē , Adv. (eruditus), gelehrt, kenntnisreich, wissenschaftlich, ... ... eruditius disputare, Cic.: illud eruditius quaeritur, an etc., Quint.: eruditissime simul et facetissime dicere, Plin. ep.: litterae tuae eruditissime scriptae, Cic.
1. Egnātia , ae, f., in der Volkssprache abgekürzt Gnātia, Hafenstadt in Apulia Peucetia, von Horaz wegen des Mangels an trinkbarem Wasser Lymphis iratis exstructa gen., j. Ruinen bei Torre d'Egnasia od. Agnazzo, Plin. 2, 240: ...
Buchempfehlung
Therese gibt sich nach dem frühen Verfall ihrer Familie beliebigen Liebschaften hin, bekommt ungewollt einen Sohn, den sie in Pflege gibt. Als der später als junger Mann Geld von ihr fordert, kommt es zur Trgödie in diesem Beziehungsroman aus der versunkenen Welt des Fin de siècle.
226 Seiten, 8.80 Euro