idōneē , Adv. (idoneus), I) auf geeignete Weise, gehörig, ... ... met. 4, 28. – m. ad u. Akk., nondum ad innitendum idonee, Apul. flor. 16. p. 22, 12 Kr. ... ... hinlänglich, mit gehöriger Sicherheit, ICt. – / Compar. idonius, Tert. de pall. 3 ...
īdōlolatrīa , ae, f. (εἰδωλο ... ... ;εία), der Götzendienst, Tert. de idol. 1 u.a. Eccl. – Nbf. īdōlatrīa, Ps. Cypr. de aleat. 5; Salv. ad. eccl. 1, 1 u. 60.
... bei Substst., maxima praemia vel ad gratiam vel ad opes vel ad dignitatem, Cic. – ... ... ad multam noctem, Cic.: ad id tempus, ad hoc tempus, bis jetzt, bisher, ... ... u. Liv.: u. so bl. ad id, ad hoc, Liv. (s. Fabri Liv. ...
Nēsis , idis, Akk. idem u. ida, f. (Νησίς), kleine ... ... östlich gegenüber, beliebter Sommeraufenthalt vornehmer Römer, noch j. Nisita, Cic. ad Att. 16, 1, 1 u. 16, 4, ...
Brīsēis , idos, Akk. idem u. ida, Vok. i, Abl. ide, f. (Βρ ... ... am. 2, 8, 11. Epit. Iliad. 695. – Spätlat. Nbf. Brīsēida , ae, f., Hyg. fab. 106. Dar. Phryg. 13. Schol. Gronov. ad Cic. pro S. ...
2. Phōcis , idis u. idos, f. (Φωκίς), Phocis, ... ... , 5, 16. Ov. met. 1, 313 (bei Sen. ad Helv. 8, 1 [7, 8]. Gell. 10, 16, 4 ...
... cavat lapidem, Ov. ex Pont. 4, 10, 5: corneum cavatum ad id (zu diesem Zwecke) baculum, Liv.: oppida cuniculis cavata, unterminierte ... ... Verg.: luna cavans cornua, im Abnehmen, Plin.: lapidem alabastriten c. ad vasa unguentaria, Plin.: lapis cavatur tornaturque in ...
... loca incolerent, Caes.: proximos locos occupare, Sall.: ad id loci venire, Sall.: locum facere in turba, Platz machen ... ... id locorum, hernach, Plaut.: tunc locorum, Tertull.: ad id locorum, bis auf diese Zeit, Sall. u. Liv.: so auch ad hoc locorum, Fronto ad amic. 2, 7. p. ...
... schanzen, Mauern od. Schanzen aufführen, undique, quod idoneum ad muniendum putarent, congererent, Nep.: milites, qui muniendi gratiā vallum ... ... Bilde, munire alci viam accusandi, sibi viam ad stuprum, Cic.: munita ad consulatum via, Cic.: u. so ...
... mag, mihi, tibi etc. od. absol., poterit id, quod libet, et ei libebit, quod non licet, Cic.: quae ... ... .: ubicumque libitum fuerit animo meo, Plaut. – si libet, Cic.: cur id ausus facere? B. lubuit, Plaut.: ut libet, ...
as-suo (ad-suo), suī, sūtum, ere, annähen, anflicken, nemo assumentum ... ... : unus et alter assuitur pannus, Hor. de art. poët. 16: veteri id est priori euangelio pannum haereticae novitatis assuisti, Tert. adv. Marc. 4, ...
bīgae , ārum, f. u. nachaug. bīga , ae ... ... Catull.: bigae albae, Verg.: b. cornutae, v. Pfluggespann, Varro fr.: ad id sacrum bigis curru arcuato vehi, Liv.: als Gepräge der Denare (s. ...
al-lūdo (ad-lūdo), lūsī, ere, bei, zu, mit jmd. ... ... . ad u. Akk. u.m. bl. Dat., ad id (scortum), Ter.: veluti ad notam (mulierem), liebkosen (v. einem ... ... der Rede anspielen auf etw., alludit ad nomen, quod hirundo, Ps. Ascon. Cic. ...
... quae nocent, aut bona sunt aut mala, Cic.: id mirum quantum profuit ad concordiam civitatis, Liv.: in id quoque prodest, ut etc., Quint.: ... ... (im letzten) profutura, Quint.: minus idem proderit in discendis, quae etc., Quint.: quae ad ...
... , 7. Pompei. b. Cic. ad Att. 8, 12. litt. B. § 1. Mela 2, ... ... 2. § 65 (der es mit dem unten gen. castellum Firmanorum identifiziert). – Dav. Firmānus , a, um, firmanisch, aus ...
Alexis , idis u. is, Akk. in u. im, Vok. ... ... 7948;λεξις), I) ein Freigelassener des Attikus, Cic. ad Att. 5, 20, 9; 7, 7, 7. – II) ...
offōco , āvī, āre (ob u. ... ... erwürgen, ersticken, Sen. de brev. vit. 2, 4 u. ad Marc. 24, 5 Koch (nach meiner Vermutung). Flor. 2, 11, 6. Tert. de idol. 24. Augustin. de mor. Manich. 2, 9, 17 u. ...
af-ficio (ad-ficio), fēcī, fectum, ere (ad u. facio), I) ... ... Zusammenhang, in ein Verhältnis bringen, eae res, quae quodammodo affectae sunt ad id (mit dem in einem gewissen Verhältnis stehen), de quo quaeritur ...
ap-probo (ad-probo), āvī, ātum, āre, I) ... ... magno clamore, Cic.: clamore donum, Liv.: dictum id risu, Cic.: falsa pro veris, Cic. – ... ... hominem etc., wir haben, so Gott will, einen usw., Cic.: id quidem, inquit, di approbent! Curt.: dis hominibusque approbantibus ...
vectūra , ae, f. (veho), I) das ... ... Fahren, die Fuhre zu Wagen od. zu Schiffe, equi idonei ad vecturam, Varro: equus ad cursuram vegetus et ad vecturam validus, Apul.: m. subj. Genet., leonis, mit Löwen, ...
Buchempfehlung
Der junge Wiener Maler Albrecht schreibt im Sommer 1834 neunzehn Briefe an seinen Freund Titus, die er mit den Namen von Feldblumen überschreibt und darin überschwänglich von seiner Liebe zu Angela schwärmt. Bis er diese in den Armen eines anderen findet.
90 Seiten, 5.80 Euro
Buchempfehlung
Romantik! Das ist auch – aber eben nicht nur – eine Epoche. Wenn wir heute etwas romantisch finden oder nennen, schwingt darin die Sehnsucht und die Leidenschaft der jungen Autoren, die seit dem Ausklang des 18. Jahrhundert ihre Gefühlswelt gegen die von der Aufklärung geforderte Vernunft verteidigt haben. So sind vor 200 Jahren wundervolle Erzählungen entstanden. Sie handeln von der Suche nach einer verlorengegangenen Welt des Wunderbaren, sind melancholisch oder mythisch oder märchenhaft, jedenfalls aber romantisch - damals wie heute. Michael Holzinger hat für den zweiten Band eine weitere Sammlung von zehn romantischen Meistererzählungen zusammengestellt.
428 Seiten, 16.80 Euro