trīste , Adv. (tristis), I) traurig, betrübt, triste et acutum resonare, Hor.: tr. salutantes, Stat.: tristius flere, Prop.: adulescentes gravius aegrotant, tristius curantur, ihre Behandlung ist empfindlicher = mit mehr Mühe ...
abūsor , ōris, m. (abutor), der etw. mißbraucht, ut (adulescentes) abusores rerum suarum esse dicantur, Salv. de gub. dei 8, 4.
cūro (altlat. coiro u. coero), āvī, ātum, ... ... se fortiter pati (v. Pers.), Liv.: ictus parum bene curatus, Cels.: adulescentes gravius aegrotant, tristius curantur, Cic.: curari arbitrio suo (v. Pers.), ...
spēs , eī, f. (altlat. Plur. speres, wov ... ... patrandi incepti, Amm.: egregiae spei filia, hoffnungsvolle Tochter, Tac.: summae spei adulescentes, hochstrebende, Caes.: mit Genet. obiect., nullast spes iuventutis, ...
puer , erī, m. (verw. mit pullus, pūpillus, ... ... Cic.; vgl. Ptolemaeus puero quam iuveni propior, Vell.: si pueri, si adulescentes improvidi sunt per aetatem maturi (Erwachsene) certe ac senes habent stabile iudicium ...
bonus (arch. duonus, s. S. 852), a ... ... Gute (Ggstz. aliena ac nihil profutura), Sall. Iug. 1, 5. – adulescentes bonā indole praediti, Cic.: vir egregio ingenio bonisque omnibus disciplinis, Gell. – ...
dīsco , didicī, ere ( zu διδάσκω), lernen, kennen ... ... de, ab, ex m. Abl., dum est unde ius civile discatur, adulescentes in disciplinam ei tradite, Cic.: ignara mariti puella unde disceret preces, vatem ...
ē-ligo , lēgī, lēctum, ere (ex u. lego, ... ... Liv.: permitto, ut de tribus Antoniis eligas quem velis, Cic.: suorum e numero adulescentes quosdam, Nep.: ex suis cohortem unam, Auct. b. Afr.: ex ...
dē-dūco , dūxī, ductum, ere, I) von einem höhern ... ... deductum ac depravatum Pompeium queritur, Caes. b. c. 1, 7, 1: adulescentes et oratione magistratus et praemio deducti, Caes. b. G. 7, 37, ...
dē-fluo , flūxī, ere = καταῤῥέω, abfließen, I ... ... zu etw. übergehen = in etw. verfallen, adulescentes tantum ab eo (Seneca) defluebant (wichen, arteten ab), quantum ille ...
as-sūmo (ad-sūmo), sūmpsī, sūmptum, ere, an ... ... Musonio gener (als Schw.) assumeretur, Plin. ep.: praeterea et nobiles aliquot adulescentes conscii assumpti, Liv. – β) Lebl. (Ggstz. repudiare, Cic. ...
ex-erceo , cuī, citum, ēre (zu arceo, in ... ... bloßes Wortgeklingel üben, Sen. – in hoc genere exerceri apud magistros, Cic.: adulescentes ad copiam rhetorum, Cic. – refl. se exercere u. medial ...
dē-fendo , fendī, fēnsum, ere (de und *fendo, ... ... incendio lapis et ab ariete materia defendit, Caes. – ganz absol., duo adulescentes filii, qui et sentire et defendere (sich zur Wehr setzen) facile ...
concors , dis, Adi. m. Compar. u. Superl ... ... , Cic.: concordissima turba, Sen. – m. cum u. Abl., adulescentes optimae, bene concordes cum viris, Afran. com. fr.: ne secum ipse ...
Re-frēno , āvī, ātum, āre, mit dem Zügel ... ... – bildl., animum, Cic.: iuventutem omnium opibus refr. atque coërcere, Cic.: adulescentes a gloria, Cic.: me ipsum a lite refrenavi, Augustin. epist. 35, ...
disciplīna , ae, f. (discipulus), die Schule, ... ... beruht auf dem G.), Quint.: haec est ergo tua disciplina? sic tu instituis adulescentes? Cic.: novum alqm alci in disciplinam tradere, Cic.: ab alqo disciplinam accipere ...