aurātor , ōris, m. = aurifex (χρυσωτής), Gloss. II, 26, 38.
inaurātor , ōris, m. (inauro), der Vergolder, Firm. math. 3, 3, 23; 4, 21, 6 u. ö. Corp. inscr. Lat. 6, 95.
deaurātor , ōris, m. (deauro), der Vergolder, Cod. Iust. 10, 64, 1.
restaurātor , ōris, m. (restauro), der Wiederhersteller eines Bauwerkes usw., Corp. inscr. Lat. 6, 467: thermarum hiemalium, ibid. 11, 4096: huius urbis, ibid. 8, 898: orbis terrarum, ibid. 8, 896.
īnstaurātor , ōris, m. (instauro), der Erneuerer, Wiederhersteller, non ut veterum instaurator, sed ut conditor, Amm. 27, 3, 7. Außerdem Alcim. Avit. ad soror. 438.
piscor , ātus sum, ārī (piscis), fischen, ante hortulos alcis, Cic.: hamo, Suet.: rete aurato, Suet. – Sprichw., piscari in aëre, sich vergebliche Mühe machen, Plaut. asin. 99. – Partiz. subst., a) piscāns ...
circum-vēlo , āre, umhüllen, aurato circumvelatur amictu, Ov. met. 14, 263.
restaurātrīx , trīcis, f. (Femin. zu restaurator), die Wiederherstellerin, virtutum (Ggstz. dissipatrix vitiorum), Augustin. serm. 30 (?).
equus (ecus), ī, m. (altind. áçva-ḥ, ... ... equis, Ov., od. equis, Liv.: equis insignibus et curru aurato reportari, im Triumph, als Triumphator zurückkehren, Cic.: merere equo, zu ...
gesto , āvi, ātum, āre (Intens. v. gero), ... ... . fahren lassen, utribus aquam, Curt.: lecticā agnam, Hor.: navigio aurato sacerdotes, Curt. – Passiv, gestari, sich (vom Pferde, Wagen, ...
aurifex , ficis, m. (aurum u. facio), der ... ... aurifices neben argentarii, Lampr. Alex. Sev. 24, 5: neben inauratores u. bractearii, Firm. math. 4, 15. – / aurufex, ...
grabātus (grabbātus), ī, m. (κράβα ... ... 39, 4. Vulg. Amos 3, 12; Marc. 2, 4: grabatus argento inaurato tectus, Scaev. dig. 33, 7, 20. § 8. – Nbf ...