1. edo , ēdī, ēsum (essum), edere u. esse ... ... v. lat. Wortf. S. 236. – c) Konj. Perf. eserim od. esserim, Apul. met. 4, 22. – d) Partiz. auch estus, ...
rēs , reī, f. (altind. ras, Gut, Besitz ... ... urbs Romana, Ov. – Genet. rerum pleonast., timeo quid rerum gesserim, Plaut.: quid rerum geritis? Plaut. u. Catull.: abdita rerum, ...
dis-cēdo , cessī, cessum, ere, I) auseinander gehen, ... ... absehen = jmd. od. etwas ausnehmen, cum a vobis discesserim, euch ausgenommen, Cic.: cum a fraterno amore discessi, Cic. – ...
Veseris , is, Akk. im, m., ein Fluß in ... ... ; de fin. 1, 23. Val. Max. 6, 4, 1: ad Veserim flumen, Aur. Vict. de vir. ill. 26, 4 u. ...
tempestās , ātis, f. (tempus), I) der Zeitpunkt ... ... ingentem illam tempestatem Punici belli subterfugisse, Liv.: omnem illam tempestatem, cui cesserim, Caesare impulsore atque auctore esse excitatam (dicit), Cic.: haud ignari, quanta ...