circum-itio , - itor , - itus , s. circuitio etc.
circum-mitto , mīsī, missum, ere, I) im Bogen, auf einem Umwege sich herumziehen lassen, einen Umweg nehmen lassen, Perseum filium cum modica manu, Liv. 40, 23, 2: tribuno cum duorum signorum militibus circummisso, Liv. 36, 14, 13 ...
circitor u. circumitor , ōris, m. (circueo ... ... 53, 10 (wo cod. circumitore, Bücheler circuitore): bei Wasserleitungen, der Wasserschloßhüter, Frontin ... ... ; 14, 3649. – b) als milit. t. t., circumitores, die Runde, ...
circuitio u. circumitio , ōnis, f. (circueo, ... ... ein Rad, extrema tympani circumitio, der Zylindermantel um die Trommel, Vitr. 10, 4 (9), ... ... etw. macht, α) eig.: sin autem non longa erit circumitio, Vitr. 8, 6, 5: ...
1. vīcātim , Adv. (vicus, s. Diom. 407, ... ... I) von Gasse zu Gasse, gassenweise, populus vicatim flens cum liberis circumit, Sisenn. fr.: servorum omnium vicatim celebratur totā urbe descriptio, Cic.: recensum ...
... cuius non hederae circuiere caput, Prop.: hippodromus platanis circumitur, Plin. ep. – β) v. der Pers.: extremas oleis ... ... durch ad m. Akk. Gerund., quod haud ignarus erat circumitam ab Romanis eam (Hispaniam) legatis ad sollicitandos principum animos, ... ... – In der Vulgärspr. Fut. Akt. circumiet, Itala Isai. 28, 27.
pertingo , ere (per u. tango), I) überall ... ... völlig erreichen, montis Appennini iugum media curvatura prope tangens oras maris Hadriani pertingit circumitionibus contra (gegenüber) fretum, Vitr. 2, 10, 1: infortunatam pertingens ...
2. circuitus (circumitus), ūs, m. (circueo = circumeo, w. s.), I) ... ... Umhergehen, a) in einem Lande, das Durchwandern, Bereisen, circumitus Siciliae totius, Sen. ep. 79, 1. – b) = περιπλοῦς, ...
1. circuitus (circumitus), a, um, s. circum-eo.