coctūra , ae, f. (coquo), I) das Kochen, Absieden, ... ... ep. 90, 33: die Erhitzung (des Erzes), crebrae cocturae, Vitr. 7, 9, 1. – übtr., das Reifen ...
1. in-coctus , a, um (in u. coquo), ungekocht, caro, ... ... Gell. 10, 15, 2: ova, Marc. Emp. 16: quidquid est, incoctum non expromet, bene coctum dabit, Plaut. mil. 208.
dēcoctus , Abl. ū, m. (decoquo), das Abkochen, Absieden, Plin. 37, 194.
2. in-coctus , a, um, Partic. v. incoquo, w. s.
cocturnīx , s. coturnīx.
aulicoctus , a, um (2. aula u. coquo), im Topfe gekocht, gesotten, exta, Act. fr. arv. a. 87 I. p. CX VI. u. Vot. fr. arv. 3. § 3. p. 92 M. ...
sēmicoctus , a, um (semi u. coquo), halbgekocht, halbgar, hordeum, Colum.: grana, Plin.: ovum, Marc. Emp.
in-excoctus , a, um (in u. excoquo), nicht ausgesogen, gleba, Sidon. carm. 7, 380.
con-coquo , coxī, coctum, ere, I) mit etwas zusammen kochen, mehreres ... ... . 95, 28: m. Dat. (mit), sal nitrum sulpuri concoctum in lapidem vertitur, Plin. 31, 122. – II) gehörig kochen ...
sāl , salis, m. u. n., Plur. salēs ... ... od. fossilis (Ggstz. marinus), Varro: sal montanus, Colum.: sal coctum, Colum.: sal nitrum, Plin.: sal aliud perlucidum, aliud inquinatum aut nigrum, ...
coquo , coxī, coctum, ere (aus *quequo, ... ... malum, curas utrum crudumque an coctum edim, Plaut. aul. 430: ne quid in popinis cocti praeter legumina ... ... calcem, Cato u. Vitr.: carbones, Cato: laterculos, Cato: coctus later, gebrannter Ziegelstein, ...
... . – b) roh = ungebrannt (Ggstz. coctus), coctus later sive crudus, Vitr.: crudo latere struere alqd, Curt ... ... roh = ungezeitigt, unreif (Ggstz. coctus, maturus, coctus et maturus), poma, Cic.: pruna, Col. ...
1. occīdo , cīdī, cīsum, ere (ob u. caedo ... ... adelph. 559: alqd, Varro r. r. 1, 31 in.: übtr., cocturā occisā, bei gedämpftem, schwachem Feuer, Apic. 6, 221: occisā est ...
... aqua, Mart. 14, 116. – b) dēcoctum, ī, n., die Abkochung, das Dekokt ... ... 4. – II) einkochen lassen, A) eig.: vinum decoctum (εφθος οινος, εψημα οἴνου), ... ... p. 279, 19 R.: cibus naturali calore decoctus, Veget. mul. 1, 40, 1. – ...
in-coquo , coxī, coctum, ere, I) in od. mit od. an (zu ... ... cerastis spicula, Sil.: vellera Tyrios incocta robores, Verg. – übtr., incoctum generoso pectus honesto, erfüllt, durchglüht, Pers. 2, 74: u ...
ex-coquo , coxī, coctum, ere, I) heraus-, auskochen, a) ausschmelzen, ... ... III) ausbrennen = von Schlacken reinigen, entschlacken, argentum exputatum excoctumque, Gell. 7 (6), 5, 9.
re-coquo , coxī, coctum, ere, I) wieder ... ... Quint. 12, 6. § 7: dah. recoctus scriba ex quinqueviro, ein umgeschmolzener, scherzh., Hor. sat. 2, 5, 55: senex recoctus, ein abgefeimter, geriebener = ...
per-coquo , coxī, coctum, ere, durchkochen, I) eig.: a) weich kochen, legumina, Vitr.: carnes, Plin.: alqd in furno, Fest – b) gar backen, placentam, Cato r. r. 76, 4: ...
4. condītus , a, um, PAdi. m. Compar. ... ... I) eig.: sapor vini, Col.: u. im Bilde, sermo bene coctus et c., Lucil. fr.: conditiora haec facit venatio, Cic. – subst ...
coturnīx , nīcis, Genet. Plur. nīcum, f., die ... ... Plaut. capt. 1003. Lucr. 4, 639 (wo cod. archet. cocturnicibus), Varro r. r. 3, 5, 7. Ov. am. 2, ...
Buchempfehlung
Demea, ein orthodox Gläubiger, der Skeptiker Philo und der Deist Cleanthes diskutieren den physiko-teleologischen Gottesbeweis, also die Frage, ob aus der Existenz von Ordnung und Zweck in der Welt auf einen intelligenten Schöpfer oder Baumeister zu schließen ist.
88 Seiten, 4.80 Euro
Buchempfehlung
1799 schreibt Novalis seinen Heinrich von Ofterdingen und schafft mit der blauen Blume, nach der der Jüngling sich sehnt, das Symbol einer der wirkungsmächtigsten Epochen unseres Kulturkreises. Ricarda Huch wird dazu viel später bemerken: »Die blaue Blume ist aber das, was jeder sucht, ohne es selbst zu wissen, nenne man es nun Gott, Ewigkeit oder Liebe.« Diese und fünf weitere große Erzählungen der Frühromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe ausgewählt.
396 Seiten, 19.80 Euro