coamātor , ōris, m., der Mitliebhaber, der Rivale, Augustin. in psalm. 33. serm. 2, 6 u. Gloss.
co-ambulo , āre, mitgehen, Vulg. sap. 19, 2. Claud. Mam. de stat. an. 1, 3. § 3.
ef-ficio (ec-ficio), fēcī, fectum, ere (ex u ... ... ., Cic. Phil. 11, 36: u.m. bl. Konj., effice, coëamus in unum, Ov. fast. 3, 683.: effice sit, Ov. ex ...