... . perist. 4, 43. – Dav. Complūtēnsis , e, komplutenisch, ager, Paul. Nol. carm. 32, 605: Plur. subst. Complūtēnsēs, ium, m., die Einw. von Komplutum, die Komplutenser, Plin. 3, 24.
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »Complutum«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 1, Sp. 1357.