aconītum , ī (griech. Akk. aconiton, Ov. met. 7, 407), ... ... ein giftiges Kraut, Sturmhut, Wolfswurz, begriff mehrere Arten der Gattung Aconitum u. vorzüglich A. Napellus, Plin.: poet. für schnellwirkendes Gift übh ...
tulo , tulī u. tetulī, ere, tragen, bringen, I) eig.: concitum tetuli gradum, Tragic. inc. fab. inc. 25: pedem ex taberna tulimus, Laber. com. 59: si id scissem, numquam huc tetulissem pedem, Ter. ...
cammaron , ī, n. (κάμμαρον), eine sonst aconitum gen. Pflanze, Plin. 27, 9.
prōcursus , ūs, m. (procurro), das Vorlaufen, Vorwärtslaufen ... ... . meton.: 1) eig.: procursus item proclive volubilis exstat, Lucr.: procursu concitus axis, Verg.: procursu magis militum, Liv.: cum procursu emittere tela, Liv.: ...
myoctonos , - on (μυοκτόνος), Mäuse tötend, subst. Mäusetod, eine Art aconitum, das durch seinen Geruch die Mäuse töten soll, Plin. 27, 10 ...
thēlyphonon , ī, n. (θηλυφόνον, Weiber mordend) = aconitum, Plin. 25, 122 u.a.
... concita flumina, reißend dahinströmende, Ov. – equus calcaribus concitus, Curt.: concitus imbribus amnis, der durch R. reißender gewordene, ... ... hist. 5, 19 extr. – Partiz. concītus (gewöhnl. concĭtus), Lucr. 2, 267. Lucan. 5, ...
āla , ae, f. (v. ago, also = ... ... Schlafes, Tibull. – u. als Bild der Schnelligkeit übh., sibi fecerat alas concitus equus, Sil. – vgl. das Wortspiel: Me. Vox mihi ad ...
minae , ārum, f. (mit *mineo verwandt), I ... ... obj. Genet., minae vinculorum et mortis, mit usw., Liv. – totum concitum corpus et magnas irae minas agens, der ganze K. in Aufregung u. ...
ōcior , ōris, Adi. Compar. (ὠκίων), ... ... victorem etiam ocior fuit, Liv.: omnium venenorum ocissimum (am schnellsten wirkend) esse aconitum, Plin. – m. Infin., ocior conscendere antemnas, Ov. met. ...
cō-nītor (in den besten Handschriften u. neuern Ausgaben statt ... ... primos classiariorum, Tac. – m. folg. ut u. Konj., infantes conituntur, sese ut erigant, Cic. de fin. 5, 15, 42. – ...