cūrātōria , ae, f. (curator), die Vormundschaft, Kuratel, Modest. dig. 27, 1, 1 u. 2 (mit griech. Schrift).
cūrātōrius , a, um (curator), zum Kurator gehörig, eines Kurators, a) zum Kommissär, Corp. inscr. Lat. 13, 7556. – b) zum Vormund, c. nomen, eines Vormundes, Gaius inst. 4. § 82.
cūrātōricius , a, um (curator no. I) zum Aufseher gehörig, equi, der Provinzialkommissäre. Cod. Theod. 11, 1, 29. – subst., von Pers. = ein gewesener curator (w. vgl.), Corp. inscr. Lat. ...
prōcūrātōrius , a, um (procurator), den kaiserl. Prokurator betreffend, ICt.
premo , pressī, pressum, ere, drücken, I) ... ... , Sen. contr. 1, 7, 13. – durch Mahnen, premi a procuratoribus, gedrängt werden, Cic. ad Att. 6, 1, 3. – ...
co-hibeo , buī, bitum, ēre (co und habeo), ... ... Cic. ep. u.a. – im Passiv, quae aliae (provinciae) procuratoribus cohibentur, Tac.: taciturnitate omnia cohibita sunt, Tac. – β) alqm ab ...
cūrātor (altlat. coerātor), ōris, m. (curo, altl ... ... Hor., Sen. rhet. u. ICt.: curatorem accipere, ICt.: non egere curatoris a praetore dati, keines V. bedürfen (euphem. = nicht wahnsinnig oder ...
chorāgium , ī, n. (χοράγιο ... ... choragii, Corp. inscr. Lat. 3, 348 u. 6, 297: adiutor procuratoris s. ch., Corp. inscr. Lat. 6, 10083: tabularius s. ch ...