Diālis , e (Δίς = *Dis in ... ... . u. Liv., od. sacerdos Dialis, Suet., od. bl. Dialis, Tac., der Eigenpriester Jupiters: Diale flaminium, dessen Würde, Amt, Suet.: apex Dialis, dessen Priestermütze, Liv. – Scherzh. im ...
dialion , iī, n., die sonst heliotropium gen. Pflanze, Ps. Apul. herb. 50.
2. mediālis , e (zsgz. aus medidialis, v. medius u. dies), mittägig, Mittags-, hostia, am Mittag geopfertes, Paul. ex Fest. 124, 7.
modiālis , e (modius), ein (röm.) Maß (modius) enthaltend, calix, eimergroßer, Plaut. capt. 916: figura, Tert. ad nat. 2, 8.
1. mediālis , e (medius), mitten, subst., mediāle, is, n., die Mitte, das Mittel, Solin. 20. § 9; 52. § 53.
cadiālis , e (cadus), im Kruge aufbewahrt, resina, Cael. Aur. chron. 2, 7, 108.
subdīālis , e (v. sub dio), unter freiem ... ... Altan, Plur. subdialia, Plin. 36, 186. – Andere Form subdīvālis, e, ... ... 46 ›subdival, ὕπαιθρον‹. – / Über die Länge des i in subdialis s. Lachm. zu Lucr. p ...
mundiālis , e (2. mundus), weltlich, irdisch, Eccl.: historici, Profanschriftsteller, Sulp. Sev. chron. 2, 14, 6.
stadiālis , e (stadium), ein Stadium betragend, ager, Gromat. vet. 368, 11 u. 372, 21.
gaudiālis , e (gaudium), fröhlich, freudevoll, Apul. met. 2, 31 u.a.
obsidiālis , e (obsidium), zur Belagerung (Blockade) gehörig, Belagerungs- (Blockade-), graminea corona obs., ein Kranz aus Gras, der zur Belohnung dem Feldherrn gegeben wurde, der ein vom Feinde eingeschlossenes oder hart bedrängtes Heer befreit hatte (s. Paul. ...
excīdiālis , e (excidio), zur Zerstörung (zum Untergange) gehörig, dies, Tag der Z. (des U.), Heges. 5, 42, 5. p. 361, 13 W.
sēmodiālis , e (semodius), einen halben römischen Scheffel (modius) in sich enthaltend, placenta, Cato r. r. 76, 5: olla, Marc. Emp. 36.
dialibanon (= διὰ λιβάνων), Weihrauchsalbe, Marc. Emp. 9. Corp. inscr. Lat. 13, 10021, 95 113 u. ö.
remediālis , e (remedium), heilend, heilsam, vis, Macr. sat. 7, 16, 34: iussio, Cassiod. var. 10, 29, 1.
merīdiālis , e (meridies), mittägig, ventus, Gell.: latus, Amm.
exordiālis , e (exordior), entstehend, Gennad. de vir. ill. 6.
Claudiālis u. Claudiānus , a, um, s. 1. Claudius.
novendiālis ( novemdiālis ), e (novem u. dies), neuntägig, I) ... ... Hor. epod. 17, 48. – dah. sprichw., exstincto populo etiam novendialis (viell. sc. cena) tarde venit, von jmd., der zu ...
aequidiālis , e (aequus u. dies) = aequinoctialis (w.s.); dah. subst., aequidiale, is, n. = aequinoctium (w.s.), Paul ex Fest. p. 24, 5. Vgl. Gloss. ›aequidialis, ἰσήμερος, ἰσημερινός‹.