dīreptio , ōnis, f. (diripio), I) ... ... dir. urbis, Cic.: bonorum direptio, tectorum excisio, depopulatio praediorum, Cic.: bonorum direptiones, Cic.: expilationes direptionesque sociorum et civium, Cic.: direptiones sociarum urbium, Liv. – II) das Wegschleppen = der Raub, ...
valeo , valuī, valitūrus, ēre (zu gotisch waldan, ahd ... ... , aliquā ratione valerent religionibus atque minis obsistere vatum, Lucr.: nec continere suos ab direptione castrorum valuit, Liv.: atqui P. Rutilio auctoritatem adimere non valuerunt, Val. ...
avidus , a, um, Adi. m. Compar. u. ... ... in novas res ingenia, neuerungssüchtige, Liv. 22, 21, 2: avidae in direptiones manus, die raublustigen, Liv. 5, 20, 6. – δ) ...
1. praedo , āvī, ātum, āre = praedor (s. ... ... als ob die Beute wieder zur Beute wird, Plaut. rud. 1242: terra direptione praedabitur, Vulg. Isai. 24, 3. – Partiz. subst., praedātum, ...
dē-nūntio , āvī, ātum, āre, ankündigen, kundtun, anzeigen ... ... bei Ang. wem? zugl. m. Dat.: proscriptionem, caedem, direptionem, Cic.: non mediocres terrores iacĕre et den., Cic. – alci catenas, ...
abs-traho , trāxī, trāctum, ere, wegziehen, weg-, fortschleppen ... ... abhalten, ab obsidenda od. oppugnanda Capua, Liv.: ingressos in castra ab direptione abstrahere non poterat, Liv. – v. lebl. Subjj., ut a ...
expīlātio , ōnis, f. (expilo), die Ausplünderung, Beraubung ... ... 75. – Plur., expilationes fanorum, Cic. Verr. 3, 23: expilationes direptionesque sociorum et civium, Cic. de off. 3, 36.