2. attrītus (adtrītus), ūs, m. (attero), I) ... ... ) an etw., m. Genet. des Orts woran? sues indurantes attritu arborum costas, Plin.: m. subj. Genet. der Sache, ...
... Enn. fr. scen. 104: lento misere durantia tabo viscera, Sil. 2, 463. – 2) ... ... Verg.: firmus sane paries et duraturus, Tac.: bullae durant et ostenduntur, Suet.: soles, qui a matutino tempore durant in occasum, Plin.: duraturum cum aeternitate mundum, Treb. ...
mōs , mōris, m. (vgl. μῶμαι, μῶσθαι), der ... ... Wesen (Charakter) stimmt überein, Ter.: describere hominum sermones moresque, Cic.: diutius durant exempla quam mores, Strafexempel als der Wandel eines Menschen, Tac.: repente ...
in-dūro , āvī, ātum, āre, I) v. tr. ... ... militiae patientiam (v. Fluß Eurotas), Sen. rhet.: sic ad labores bellicos indurantur, Iustin.: se adversus omnia, quae incĭdere possunt, Sen. – oft ...
2. habitus , ūs, m. (habeo), das »Sich-Gehaben ... ... illorum (iratorum) habitum intuere, Sen.: diversus est habitus ascendentium et descendentium, Sen.: durante adhuc habitu, in quo mors quemque deprehenderat, Curt. – prägn., die ...
per-dūro , āvī, ātum, āre, I) intr.: A) ... ... .: augurii perdurat honos, Stat.: quaedam amplificata in suo genere et in sua proprietate perdurant, Sen. – II) tr. sehr hart machen, abhärten, übtr., ...
prae-dūro , āvī, ātum, āre, I) tr.: 1) ... ... . 384. – II) intr., Partiz. praedūrāns, sehr dauerhaft, praedurantes costae, Cypr. de laud. martyr. 3.