Faliscī , ōrum, m. (Φαλίσκ ... ... Dav. Faliscus , a, um, faliscisch, ager, Varro u. Cic.: venter, Magenwurst Varro ... ... Plin. – subst., a) Faliscum, ī, n., das faliscische Gebiet, ex Falisco ...
Phaliscī , ōrum, m. = Falisci (w. s.), Stat. silv. 4, 9, 35.
1. bibo , bibī (bibitum), ere (altind. pibati, ›er trinkt‹, faliskisch pipavo, ›ich werde trinken‹; vgl. πίνω), trinken (u. zwar aus natürlichem Bedürfnis, während potare aus Leidenschaft, »viel trinken«, dah. auch ...
Faleriī , iōrum, m., die Hauptstadt der Falisker (s. Faliscī), j. Ruinen bei Civita Castellana, Liv. 5, 27, 4 u.a.
falisca , ae, f., s. Faliscī( unter Falisci).
crēsco , crēvī, crētum, ere (Inchoat. zu creo), ... ... crescente in dies et classe et famā Pompeii, Vell. – Camillo gloria crevit in Faliscis, Liv.: facti mei gratia periculo crevit, Plin. ep. – tantum opes ...
noxius , a, um (noceo), I) schädlich, tela ... ... Sen.: corda, Ov.: alqm noxium iudicare, Liv. – m. Abl., Falisci eodem noxii crimine, Liv. 7, 20, 9. – m. Genet ...
Anterōs , ōtis u. ōnis, Akk. Plur. ōtas, ... ... , 750), Cic. de nat. deor. 3, 60. – II) ein opalisierender Edelstein, wahrsch. ein Opal mit schönem, amethystartigem Farbenspiel, Plin. 37, ...