pīnea , ae, f., s. pīneus.
pīneus , a, um (pinus), von Fichten (Föhren), ... ... Plin. – II) subst., pīnea, ae, f., der Fichtenkern, die Fichtennuß, Pinie, Colum. u. Lampr.: dass. pīneum, eī, n., Plur., Vulg. 2 ...
spinea , anderer Name für spionia, eine Art Weinstöcke, Plin. 14, 34.
... wo griech. Akk. Plur. Phineas). – Dav.: A) Phīnēius u. Phīnēus , a, um, phinëisch, des Phineus, Phinëia domus, Verg.: Phinëiae dapes, Apul.: Phineā manu, Ov. – B) Phīnīdēs ...
pīnētum , ī, n. (pinus) der Fichtenwald, Ov. fast. 2, 275 u. 4, 273. Plin. 27, 66.
spīneus , a, um (spina), aus Dornen, dornig, vincula, Ov. met. 2, 789: frutices, Solin.: corona, Lact.
spīnētum , ī, n. (spina), die Dornhecke, ... ... 9. Plin. 10, 204: spineta sentesque, Sen. de ira 2, 10, 6, neben silvestres dumi. – bildl., nec Aristotelis spineta conquirimus, Hieron. in Helv. 2.
spīnēsco , ere (spina), dornig werden, Mart. Cap. 6. § 704.
sāpīneus , s. sappīneus.
pampineus , a, um (pampinus), von Weinlaub (Rebenlaub), corona, Tac.: autumnus, Verg.: uva, Ov.: hasta, Thyrsusstab, Ov.: ulmi, mit Wein bekleidet, Calp.: poet., odor, Weindunst, Prop.
sappīneus u. sappīnius , a, um, von der Tannenart sappinus, nuces, Colum.: sappinea (pars) = sappinus no. II (w. s.), Vitr.
carpineus , a, um (carpinus), aus Hagebuchen gemacht, Hagebuchen-, Col. u. Plin.
pancarpineus , a, um (pancarpius), aus allerlei Früchten bestehend, cibus, Varro sat. Men. 567.
... ) proprios, Caes.: se in fines Ubiorum recipere, Caes.: fines populari, depopulari, vastare, Caes. ... ... ansarum infimarum fini, Cato: fine inguinum, Sall. fr.: fine genus, Ov.: scopulorum fine, Ov.: umbilici fine, Auct. b. Afr.: so ...
... . u. Val. Max. – II) meton., das Spinnengewebe, Plaut. u.a.: araneam texere, Ambros.: araneas abstergere, Titin. fr., od. detergere, ICt. – übtr., dem Spinnengewebe ähnliche Fäden, Plin. 24, 56.
termino , āvi, ātum, āre (terminus), begrenzen, abgrenzen, abmarken, I) eig.: intra finem loci, quem oleae terminabant, Cic.: fana, Liv.: fines vestri imperii, Cic.: agrum publicum a privato, Liv.: stomachus palato extremo terminatur ...
nucleus (u. gedehnt nuculeus, Plaut. capt. 655 u ... ... a) der eßbare Kern der Nuß und ähnlicher Früchte, pinei, Cels.: pinearum nucum, Plin.: amygdalae, Plin.: allii, Knoblauchszehe, Plin. ...
... 2. arāneus , a, um (1. araneus), zur Spinne gehörig, Spinnen-, I) adi., a) eig.: genus, Plin.: texta, ... ... arāneum, ī, n., α) (sc. textum), das Spinnengewebe, Sing. bei Fronto de ...
lupīnāceus , a, um (lupinus), zur Lupine gehörig, aus Lupinen, lomentum, Ps. Apul. herb. 21, 2.
... . ep. 95, 72. – γ) spinnend, webend fortführen, fortspinnen, abspinnen, fortweben, abweben, harum (Parcarum) una loquitur, altera ... ... 6, 90. – übtr., ein Schriftwerk fein ausspinnen (= kunstvoll ausarbeiten), deducta atque ...
Buchempfehlung
Der junge Naturforscher Heinrich stößt beim Sammeln von Steinen und Pflanzen auf eine verlassene Burg, die in der Gegend als Narrenburg bekannt ist, weil das zuletzt dort ansässige Geschlecht derer von Scharnast sich im Zank getrennt und die Burg aufgegeben hat. Heinrich verliebt sich in Anna, die Tochter seines Wirtes und findet Gefallen an der Gegend.
82 Seiten, 6.80 Euro