lucerna , ae, f. (luceo), die Leuchte ... ... lucernae, Cic., lumina lucernarum (Grubenlampen), Plin.: luc. lucida, Apul.: lucernas fraudare olivo, Hor.: lucernas concinnare (zurechtmachen), Hieron.: lucernam accendere, Phaedr.: ...
mūtuātio , ōnis, f. (mutuor), das Borgen, Leihen ... ... von jmd., poenam sine mutuatione et sine versura dissolvere, Cic.: multos minutis mutuationibus fraudare, Cic. – translationes quasi mutuationes sunt, Cic. de or. 3, 156 ...
manticulor , ārī (manticula), Beutelschneiderei treiben (vgl. Fest. 133 ... ... , Pacuv. tr. 377 sq. – / Aktive Nbf. ›manticulare, fraudare‹, Gloss. (s. Löwe Prodr. p. 106 u. 121 ...
per (altindisch pári, ringsum, griech. περί), Praep. ... ... bei Zuständen = unter dem Scheine, unter dem Vorwande, fraudare alqm per tutelam aut societatem, Cic.: alqm per fidem fallere, Cic. – ...
male , Adv. (malus, a, um), Compar. pēius , ... ... übel, schlimm, d.i. schurkisch, treulos, m. agere fraudareque, Cic.: male corde consultare, bene linguā loqui, Plaut.: Carthago iam diu ...
palma , ae, f. (griech. παλάμη, ahd. ... ... adipisci, Solin.: cum septimo spatio palmae appropinquat (agitator), Sen.: alqm mercede palmarum fraudare, Suet. – bildl., der Preis, Vorzug, palmam ferre, ...
caupo (cōpo), ōnis, m., I) = κάπηλος (Gloss.), ... ... stabularii aut cauponis hospes, Sen.: ad cauponem (coponem) devertere, Cic.: coponem defraudare, Varr. fr.: copo, computemus, Wirt, wir wollen zusammenrechnen, Corp. ...
genius , iī, m. (geno = gigno), I) der ... ... (= sich) gütlich tun, Plaut. Pers. 263. – aber genium suum defraudare (defrudare), seinen Genius betrügen = sich das Dasein-, sich den Lebensgenuß verkümmern ...
annuus , a, um (annus), I) ein Jahr-, jahraus ... ... annuum relictum fuerit, Ulp. dig.: annua accipere, Plin. ep.: praebitis annuis alqm fraudare, Suet.; vgl. die Auslgg. zu Suet. Tib. 50, 1. ...
dē-fraudo (archaist. u. vulg. dē-frūdo), āvi, ... ... (aber Liv. 36, 40, 14 jetzt ut suae victoriae fructu se fraudaret). – alqm m. Acc. rei (um), aes (um ...
crēditor , ōris, m. (credo), der Gläubiger ( ... ... suis, Sen. u. Plin.: qui solus creditor exstiterim, Plin. ep.: fraudare creditores, Cic.: alqs instat ut creditor et saepius die appellat (bildl. ...
īnfīnītus , a, um (in u. finio), nicht ... ... u. so odium, Cic.: hoc fructu tanto desine studia tua infinitā istā cunctatione fraudare, Plin. ep. – b) der Zahl nach, grenzenlos, unendlich ...
stīpendium , iī, n. (= stipipendium, von stips und ... ... Cic.: stipendium accipere, Liv.: militiā semenstri solidum stipendium accipere, Liv.: equitum stipendium fraudare od. avertere, unterschlagen, Caes.: stipendium flagitare, Caes. (u ...
testimonium , iī, n. (1. testis), das (mündliche od ... ... testimonium vocare, Varro: obrui aratorum testimoniis, Cic.: testimonia elevare, Quint.: alqm testimonio fraudare, Cic.: neque testimonii dictio est, hat nicht das Recht, Zeuge zu ...