1. Ōstia , ae, f. u. Ōstia , ōrum, n. ( ... ... u. dem h. Ostia, Cic. ep. 9, 6, 1 u. ad Q. ... ... 71. Plin. 2, 121 u. ö.: Form Ostia, ōrum, Liv. 9, 19, 4; 22, 37, 1 ...
2. ostia , ae, f., s. hostia /.
hostia , ae, f. (hostio = ferio, ich schlage ... ... , Cic., Sall. fr. u.a.: hostiae maiores (Ggstz. hostiae lactentes), Cic. – hostias immolare, Cic., od. mactare, Verg ... ... astr. 3, 37. – / Arch. Form ostia, Corp. inscr. Lat. 1, ...
fostia , ae, f., archaist. = hostia, Paul. ex Fest. 84, 5.
ōstiātim , Adv. (ostium), I) von Tür zu Tür, von Haus ... ... oppidum, Cic.: privatorum argentum petere, Eutr.: stipem mendicare, Hieron.: haec crimina agere ostiatim, Cic. – II) übtr., einzeln, Vopisc. Carin. ...
ōstiārius , a, um (ostium), zur Tür gehörig, ... ... , 6 u.a. – b) ōstiāria , ae, f., die Türhüterin, Pförtnerin, Ambros. ... ... 2. reg. 4, 5; Ioann. 18, 16. – c) ōstiārium , iī, n. ...
hostiātus , a, um (hostia), mit Opfertieren versehen, Plaut. rud. 270.
amburbiālēs hostiae (amburbium), i.e. quae circum terminos urbis Romae ducebantur, Paul. ex Fest. 5, 2.
... od. emitti (v. einem od. zwei Flüssen), Mela: ostia aperiunt muribus, Zugang, Varro. – II) insbes., die ... ... .: obserare ostium intus, Ter.: pernoctare ante ostium carceris, Cic.: patuere ingentia ostia domus, Verg. – / Alter Genet. ostiei, ...
... auch porcellus, Apic.: Romulus, Cic.: hostia, Cic.: viscera lactentia, saugende Kinder, Ov.: poet., lactens ... ... 16. Hieron. epist. 84, 3. – β) f. (sc. hostiae) = noch saugende Tiere, lactentibus rem divinam facere, Liv. 37 ...
1. oppīlo , āvī, ātum, āre (ob u. 2 ... ... verrammen, verschließen, Cato r. r. 100. Varro LL. 5, 135: ostia, Lucr. 6, 725: scalas tabernae librariae, Cic. Phil. 2, 21 ...
Fīcāna , ae, f., Stadt in Latium auf dem Wege nach Ostia, am 11. Meilensteine, nach Abeken (Mittelital. S. 69) j. Tenuta di Dragoncello, Liv. 1, 33, 2; vgl. Fest. 250 (b), 33.
caviae = pars hostiae caudā tenus, wovon caviārēs hostiae , Paul. ex Fest. 57, 19.
pulchrē od. pulcrē , Adv, (pulcher), I) ... ... , Cic.: asseverare, vortrefflich, listig, Cic.: cum tristissima exta fuerunt, primā hostiā litatur saepe pulcherrime, Cic. – oft ganz gut, wohl, macerare ...
victima (victuma), ae, f. (vgl. gotisch weihan, ... ... Dankopfer, Plaut., Caes., Liv. u.a. (zur Unterscheidung von hostia s. Marquardt-Wissowa, Staatsverw. 2 Bd. 3. S. 171. ...
in-iugis , e (in u. iugum), I) noch nicht ins Joch gespannt, der noch kein Joch getragen hat, hostia, Macr. sat. 3, 5, 5: boves, Paul. ex Fest. ...
litātio , ōnis, f. (lito), das glückliche Opfern, ... ... Arv. a. 218 im Corp. inscr. Lat. 6, 2104, 24: hostiae maiores sine litatione caesae, Liv. 27, 23, 4: senatus maioribus hostiis ...
victimo , āre (victima), opfern, hircum Marti, Apul. met. 7, 11: hostiam, ibid. 7, 22: filium, Vulg. Sirach 34, 24.
biforus , a, um (bis u. foris), zweiflügelig, ostia, Vitr. 4, 6. § 6.
piāculum , ī, n. (pio), I) jedes Mittel, die ... ... u. Macr.: porco feminā piaculum pati (darbringen lassen), Cic.: piaculum hostiam caedi, Liv.: sacra piaculaque apud lucum Dianae per pontifices dare, Tac.: ...
Buchempfehlung
Der aus Troja zurückgekehrte Agamemnon wird ermordet. Seine Gattin hat ihn mit seinem Vetter betrogen. Orestes, Sohn des Agamemnon, nimmt blutige Rache an den Mördern seines Vaters. Die Orestie, die Aischylos kurz vor seinem Tod abschloss, ist die einzige vollständig erhaltene Tragödientrilogie und damit einzigartiger Beleg übergreifender dramaturgischer Einheit im griechischen Drama.
114 Seiten, 4.30 Euro