dīditus , a, um, s. 2. dīdo.
īnfāstīdītus , a, um (in u. fastidio), unverschmäht, nicht widerlich, Eccl.
2. dīdo , dīdidī, dīditum, ere (dis u. do ... ... artus (cibus), Lucr.: diditur hic subito Troiana per agmina rumor, Verg.: calor diditus, Lucr.: tua terris didita fama, Verg.: didita per provincias fama, Tac. ...
fāstīdio , īvī, ītum, īre (fastidium), einen Ekel-, Widerwillen ... ... 633: vide ut fastidit simia, Plaut. most. 886. – / Partiz. fastiditus als Depon. m. Acc., ne me putes studia fastiditum, Petron. ...
dominātio , ōnis, f. (dominor), I) die Herrschaft ... ... , 48: dominationes funestae, Sen. de ira 2, 9, 3: dominationibus aliis fastiditus, Tac. ann. 13, 1: vices dominationum, Tert. apol. 26: ...