placeo , uī, itum, ēre (verwandt mit placāre, wie ... ... sedēre mit sēdāre), gefallen, gefällig sein (Ggstz. displicere, improbari), I) im allg.: a) v. Pers.: alci, Cic.: ...
igitur , Adv., unter diesen Verhältnissen, so, sonach, ... ... denn, ecquis est igitur te excepto, qui illud aut fieri noluerit aut factum improbarit? ist denn nun wohl einer usw., Cic.: in quo igitur loco ...
dēbilito , āvī, ātum, āre (debilis), geschwächt-, gelähmt-, ... ... , efferunt se laetitiā; victi debilitantur animosque demittunt, Cic.: nonne, si prima quaeque improbari putas, debilitaris et concĭdis? Plin. ep.: amicitia debilitari animos aut cadere non ...