dēpopulātor , ōris, m. (depopulor), der Verheerer, Verwüster, Caecil. com. 191. Cic. de dom. 13. Vulg. Isai. 21, 2: übtr., matrimoniorum dep., Cypr. epist. 59, 1.
passim , Adv. (passus v. pando), I) weit ... ... Lact. 3, 9, 5), servi cum dominis recumbunt passim, Iustin.: Garamantes matrimoniorum exsortes passim cum feminis degunt, Plin.: glans aluit veteres, et passim semper ...
ex-sors (exors), sortis, ohne Los, I) ... ... etw. ausgeschlossen, m. Genet., dulcis vitae, Verg.: exsortes matrimoniorum, Plin.: praedae communis, Curt.: huius mali, Sen.: periculi, Tac.: omnis ...
dis-suo , suī, sūtum, ere, eig. auseinander - od. auftrennen, was genäht war, dah ... ... dissuere, Hieron. epist. 8 (mit Anspielung auf Ciceros Stelle): diss. tenacium matrimoniorum nexus, Arnob. 3, 27 R.
frequentia , ae, f. (frequens), I) die zahlreiche ... ... die Häufigkeit, große Menge, Masse, sepulcrorum, Cic.: epistularum, Cic.: matrimoniorum, Gell.: geniculorum, Plin.: caeli, Dichtheit, Vitr.: creber rerum frequentiā, ...
intemperantia , ae, f. (intemperans), I) die ungemäßigte ... ... intemp. civitatis, donec unus eligatur, multos destinandi, Tac. – absol., multorum matrimoniorum experientiam quasi legitimae (privilegierter) cuiusdam intemperantiae signum esse credentes, Val. Max ...
interpellātor , ōris, m. (interpello), I) der Einsprucherhebende, 1) übh., Augustin. serm. 107. § ... ... der einer Frau Unzucht Zumutende, der Verführer zur Unzucht, matrimoniorum, Paul. dig. 47, 11, 1.