Mosella , ae, m. u. f. (Demin. v. Mosa), ein Fluß in Gallia Belgica, j. die Mosel, Tac. ann. 13, 53. Flor. 3, 10, 14: largus M., Auson. ordo urb. ...
Salmōna , ae, f., Fluß in Gallia Belg., der in die Mosella (Mosel) fließt, j. Salm, Auson. Mos. 366.
2. Ausonius , ī, m., Decimus Magnus, geistreicher röm. Dichter aus der zweiten Hälfte des vierten Jahrhunderts n. Chr., Verfasser der Mosella, einer Schilderung einer Rhein- u. Moselreise. Vgl. Teuffel Geschichte der röm ...
ē-gelidus , a, um, I) entkältet = lau ... ... , Catull.: aqua, Cels.: aqua egelida vel sole multo calefacta, Suet.: eg. Mosella, Auson.: eg. hiemes, Auson. – II) erkaltet = etwas ...
subter-lābor , lāpsus sum, lābī, I) unten ... ... , tacito quas subterlaberis alveo (v. der Mosel), Auson.: subterlabens tacito rumore Mosella, Auson. – II) unter der Hand entschlüpfen, -entwischen Liv. ...
ructo , āvī, ātum, āre, u. depon. Nbf. ... ... bildl., versus ructatur (Depon.), Hor. de art. poët. 457: potor Mosellae (als Gallier) Tiberim ructas, die röm. Sprache mit Eleganz sprichst, ...
saepio (sēpio), saepsī, saeptum, īre (saepes), verzäunen, ... ... hinter usw., Sen.: campus montibus circa saeptus erat, Liv.: locus montibus aut Mosellā amne saeptus, Tac. – im Bilde, bene dicere non habet definitam ...
Francī , ōrum, m., die Franken, Claud. ... ... , 237. Auson. prec. (VI) 29. p. 18 Schenkl u. Mosella 434. Eumen. pan. Constant. 10, 2. Amm. 30, 3, ...
cō-necto (in den besten Handschriften u. neueren Ausgaben statt ... ... ) caelum et terram conectit, Sen. – m. Abl. (durch), Mosellam atque Ararim factā inter utrumque fossā, Tac. – m. Dat. ...
as-silio (ad-silio), siluī, īre (ad u. ... ... assiliunt frenis infrenatique manipli, Sil. 4, 313: pars montibus, alii viam inter Mosellamque flumen tam improvisi assiluere, ut etc., Tac. hist. 4, 77: ...
habitātrīx , trīcis, f. (Femin. zu habitator), die Bewohnerin, absol., anima est habitatrix, caro habitaculum, Augustin. serm. 368, 1 ... ... mit in u. Abl., flumineis hab. Nais in oris, Auson. Mosella 82.