multito , āre (Frequ. v. multo, āre), gehörig bestrafen, alqm, *Cato b. Gell. 10, 23, 4 H. (dagegen Jordan Cato oratt. 68. fr. 1 multatur).
multipēs , pedis (multus u. pes), vielfüßig, ... ... 11, 249. – subst., multipēs, pedis, m., ein Vielfuß, omnis bipes, omnis multipes, Augustin. c. Faust. 21, 10: als bes. Insekt, ...
multifer , fera, ferum (multus u. fero), viel hervorbringend = fruchtbar, Plin. 16, 31 u. 19, 138.
multiplex , plicis, Abl. immer plicī ... ... trilix lorica): linum, Sil.: tunicae multiplici membranā, Plin.; vgl. cortex multiplex tunicis, ut tiliae; quibusdam ... ... Plato, qui varius et multiplex et copiosus fuit, Cic. – vir multiplex in virtutibus, navus, ...
multitūdo , inis, f. (multus), die Menge, ... ... Cic. u.a.: multitudines, einzelne Volkshaufen, Sall.: tantarum gentium multitudines, Hieron. epist. 60 ... ... Varro LL. (auch im Plur.). – casu multitudinis recto, Nigid. b. Gell. 13, ...
multīcius , a, um (multus u. ico) = πολυσπαθής, λεπτοσπαθής, ... ... 12. § 1: synthesis, Tert. de pall. 4. – subst., multīcia, ōrum, n., fein gewebte Gewänder, Iuven. 2, 66 ...
multipeda , ae, f. (multus u. pes), I) (= millepeda) der Vielfuß, ein Insekt, viell. Assel, Kellerwurm, Plin. 22, 122 u.a. – II) der Meßstab, der ein Vielfaches des ...
multimodē , Adv. (multu s u. modus), auf vielerlei Art, vielfach, mannigfach, Chalcid. Tim. 60. Boëth. in Aristot. praedic. 1. p. 116.
multiceps , cipitis (multus u. caput), vielköpfig, Augustin. regul. 502, 41 u. 42 (in Keil, Gramm. Lat. V).
multivira , ae, f. (multus u. vir), die viele Männer geheiratet hat (Ggstz. univira), Min. Fel. 24, 3.
multiplus , a, um (multus), vielfach, Boëth. in Aristot. top. 2, 3. p. 677 u. 720.
multicola , ae, m. (multus u. colo), viele (viele Götter) verehrend, Eccl.
multivius , a, um (multus u. via), vielwegig, Apul. met. 9, 11.
multītius , a, um, s. multīcius.
multiplico , āvī, ātum, āre (multiplex), I) vervielfältigen, vermehren, ... ... II) insbes., als arithm. t. t. = multiplizieren, Colum. 5, 2, 1 sqq.: annos quater ... ... tria, Auson. edyll. 11, 2. p. 129, 6 Schenkl: ter multiplicati quinquaginta fiunt centum quinquaginta, ...
multiiugus , a, um u. multiiugis , e (multus u. ... ... quadrigae semper (dicendae), etsi multiiugae non sunt, Gell. 19, 8, 11. – II) übtr., mannigfach, vielfach, vielfältig, litterae tuae, quas quidem multiiuges (einen ganzen Pack) accepi uno tempore a Vestorii liberto, Cic ...
multimodīs , Adv. (entstanden aus multis modis, das Enn. fr. scen. 22 ... ... Cic. or. 153). Nep. Them. 10, 4 Fl. (Halm multis modis). Fronto ad M. Caes. 3, 8. p. 46, ...
multifidus , a, um (multus u. findo), I) in viele Teile gespalten, vielspaltig, faces, Ov.: pedes, Plin.: dens (Kamm). Mart. – übtr., orbes crinis, vielfach geteilt, Claud.: Hister, vielarmig, Lucan.: ...
multicolor , ōris (multus u. color), vielfarbig, bunt, hexecontalithos multicolor, Plin. 37, 168: mithrax multicolor, Plin. 37, 173; pavo multicolor et discolor et versicolor, Tert. ... ... multicolores notulae, Mart. Cap. 1. § 66. – subst., multicolor, ōris, f., ein ...
multimodus , a, um (multus u. modus) mannigfach, vielerlei, tela, Amm. 24, 2, 13: vita, Augustin. conf. 10, 17 in.: allapsus, Augustin. conf. 10, 34: varietas, Augustin. de civ. dei 22, 22 ...
Buchempfehlung
In einem belebten Café plaudert der Neffe des bekannten Komponisten Rameau mit dem Erzähler über die unauflösliche Widersprüchlichkeit von Individuum und Gesellschaft, von Kunst und Moral. Der Text erschien zuerst 1805 in der deutschen Übersetzung von Goethe, das französische Original galt lange als verschollen, bis es 1891 - 130 Jahre nach seiner Entstehung - durch Zufall in einem Pariser Antiquariat entdeckt wurde.
74 Seiten, 4.80 Euro