1. eo , īvī od. iī, itum, īre ... ... planta morata gradu, Prop.: non posse ire rivum, ubi caput aquae siccatur, Augustin. serm. 115: ... ... – 5) fortgehen, dauern, si non tanta quies iret (herrschte), Verg. georg. 2 ...
... Nep.: amicitiam, quae nobis cum Philota fuit, non infitias eo, Curt. – β) m. folg. ... ... . folg. quin u. Konj., non (nec) eo infitias od. infitias eo, quin etc., Frontin. aqu ...
... ), I) bekennen, gestehen, einräumen, zugeben, (Ggstz. infitias ire, infitiari, negare), ... ... suam, Quint.: peccatum, Hor. u. Liv.: haec ego non ferro non igne coactus fatebor, Prop. – m. de u ... ... et iam ipse hominum color ab alio venire (eos) caelo fatebatur, Flor. – m. folg. indir. Fragesatz, ...
... neget per omnes deos se meminisse, Tibull.: quorum alterum neque nego neque infitias eo, nos enixe operam dedisse, ut etc., Liv.: übtr., v ... ... leugnen, factum est: non nego, Ter.: si fateris... si negas, Cic.: ne nega! ... ... omnia, sich alles versagen, allem entsagen, Sen.: officium alci negare non posse, Suet.: poet., ...