positor , ōris, m. (pono), der Erbauer, Errichter, moenium, Ov. met. 9, 449: templorum, Ov. fast. 2, 63.
expositor , ōris, m. (expono), der Ausleger, interpres aut expositor, Augustin. serm. 32, 18 (vgl. 42, 1; 85, 1; 128, 10): exp. somniorum, Firm. math. 5, 13, 5: iuris, Cassiod ...
dēpositor , ōris, m. (depono), I) der Niederleger in Verwahrung, Ulp. dig. 16, 3, 1. § 37. – II) der Vernichter, patris, Leugner, Prud. apoth. 179.
impositor , ōris, m. (impono), einer, der sich einen Namen beilegt, Varro LL. 7, 1 u. 2.
compositor , ōris, m. (compono), der Zusammensteller, I) ... ... – II) der Ordner, Anordner der Rede, inventor aut compositor, Cic. or. 61.
dispositor , ōris, m. (dispono), der Ordner, mundi (v. Gott), Sen. nat. qu. 5, 18, 4 (5): rerum naturae (v. λόγος), Lact. 4, 9, 2.
repositōrium , iī, n. (repono), I) die Niederlage, Augustin. de oper. monach. § 27: als Erklärung von apotheca, Isid. orig. 15, 5, 8: als Erklärung von granarium, Acro Hor. sat. 1 ...
dēpositōrīum , iī, n. (depono), der Aufbewahrungsort, Iren. 3, 4, 1.
suppositōrius , a, um (suppono), untergesetzt, cella, Laubadezimmer, weil ... ... Marc. Emp. 29. fol. 130 (b). – subst., suppositōrium, iī, n., der Untersatz, die Unterlage, Stütze, ...
ōscito , āre u. ōscitor , ārī (v. ōs u. cieo = moveo), I) den Mund aufsperren, Plaut.: oscitat leo, die Pflanze Löwenmaul öffnet sich, Colum. poët. – folia arborum ad solem oscitant, wenden ...
impostor , ōris, m. (= impositor, v. impono), der Betrüger, Ulp. dig. 21, 1, 4. § 2. Hieron. epist. 38, 5 u. 54, 5.
exsecūtor , ōris, m. (exsequor), I) der Vollzieher, Vollstrecker, Ausführer, A) im allg.: acerrimus malorum propositorum, Vell.: fidus secretorum, Amm.: officiorum, Geschäftsführer, ICt. – B) ...
bibliothēca , ae, f., (βιβλιοθ ... ... Bibliothek, I) als Ort: a) = Büchergestell, Bücherschrank, Repositorium, bibliothecae parietibus inhaerentes, ICt.: parieti cubiculi in bibliothecae speciem armarium insertum ...
dispositrīx , īcis, f. (Femin. zu dispositor), die Ordnerin, Ven. Fort. carm. 7, 6, 22.
repostōrium , s. repositōriumno. I.
aequē , Adv. (aequus), I) gleich = gleichmäßig, geradeso ... ... pauperibus prodest, locupletibus aeque, Hor. ep. 1, 1, 25: aeque discordiam praepositorum, aeque concordiam subiectis exitiosam, Tac. Agr. 15. – b) ohne ...
gūsto , āvi, ātum, āre (altind. jušátē, genießt, griech ... ... gustaturus contulit, Sen. – β) das Voressen einnehmen, gustantibus adhuc nobis repositorium allatum est cum corbe, in qua etc., Petron. 33, 3. – ...
pluteus , eī, m. u. pluteum , eī, n ... ... Pers. 1, 106. – D) ein an der Wand angebrachtes Repositorium, für Büsten, Iuven. 2, 7; vgl. Ulp. ...
armārium , ī, n. (arma), der Schrank, ... ... .: senectus anguis reposita in arcis armariisque tineas necat, Plin. – Bücherschrank od. Bücherrepositorium, armaria librorum, Oros.: armaria exstructa bibliopolarum, Sidon.: bibliopolae stationes et armaria ...
strūctor , ōris, m. (struo), I) der Maurer ... ... vgl. Serv. Verg. Aen. 1, 704 unde et structores dicuntur ferculorum compositores. – b) structor capillaturae, der Friseur, Tert. de ...
Buchempfehlung
Nach einem schmalen Band, den die Droste 1838 mit mäßigem Erfolg herausgab, erscheint 1844 bei Cotta ihre zweite und weit bedeutendere Lyrikausgabe. Die Ausgabe enthält ihre Heidebilder mit dem berühmten »Knaben im Moor«, die Balladen, darunter »Die Vergeltung« und neben vielen anderen die Gedichte »Am Turme« und »Das Spiegelbild«. Von dem Honorar für diese Ausgabe erwarb die Autorin ein idyllisches Weinbergshaus in Meersburg am Bodensee, wo sie vier Jahre später verstarb.
220 Seiten, 11.80 Euro