parabolē , ēs, f. (παραβολή), I ... ... 3, 77. Apul. de not. aspir. § 24. – Nbf. parabola, ae, f., das Gleichnis als Erzählung, die ...
parabola , ae, f., s. parabolēno. II.
parabolus , ī, m. (παράβολος), der Wagehals, Cassiod. hist. trip. 11, 17 extr.
parabolicē , Adv. (parabole), gleichnisweise, Hieron. in Matth. 15. v. 15 sq. Sidon. epist. 5, 17, 11.
parabolānus , ī, m. (v. parabolus, wie secundanus v. secundus), einer von den Wagehälsen (paraboli), spät. ICt.
allūsio (adlūsio), ōnis, f. (alludo), das Spielen ... ... Cassiod. in psalt. 107, 22. – übtr., die Anspielung, parabolae et tropicae allusiones, Cassiod. expos. in psalt. extr. (tom. 2. ...
aenigma , atis, n. (αἴνιγμα ... ... 9.: aenigmata et figurae, Vulg. num. 12, 8: propone aenigma et narra parabolam, Vulg. Ezech. 17, 2. – II) übtr.: a) ...
dis-cutio , cussī, cussum, ere (dis u. quatio), ... ... Macr. somn. Scip. 1, 5, 1: rationem, Chalcid. Tim. 49: parabolarum quidem iam discussa quaestio est, Tert. pudic. 11 in.
impropriē , Adv. (improprius), uneigentlich, haud impr. appellari manum (v. Elefantenrüssel), Plin. 10, 29: quasi ... ... et impr. pro ferventi favilla, Gell. 17, 10, 18: impr. exponere parabolas, Interpr. Iren. 2, 28, 9.