phalangium od. - ion , iī, n. (φ ... ... 1. Isid. orig. 14, 6, 16. – Nbf. phalangio, Pelagon. veterin. 20 (282 Ihm). – II) eine Pflanze = phalangitis, Plin. 27, 124.
phalangion , iī, n., s. phalangium.
phalangītae , ārum, m. (φαλαγγιται), Soldaten von der Phalanx, Liv. 37, 40. § 1 u. 5 a.
phalangītis , idis, f. (φαλαγγιτις), das Spinnenkraut (Anthericum liliastrum, L.), Plin. 27, 124.
leucanthemon od. - um , ī, n. (λε ... ... Pflanze Kamille, Plin. 22, 53. – II) die sonst phalangitis od. leucacantha gen. Pflanze, Plin. 27, 124. – III ...
ad-iuvo , iūvī, iūtum, iuvāre, unterstützen, fördern, ... ... . Konj., Catull. 32, 4: m. Infin., adiuvat enim (pater phalangiae) incubare, Plin. 11, 85: m. Acc. rei u. ...
cortex , ticis, m. u. f. (urspr. » ... ... ovi, Vitr. – der Tiere, testudinis, Plin. u. Phaedr.: phalangiorum, Haut, Plin. – B) insbes., die Rinde des Pantoffelbaumes, ...
acerbus , a, um, Adj. m. Compar. u. ... ... für das Gefühl, schneidend, rauh, frigus, Hor.: ictus phalangii, Plin. – 4) für das Gesicht, vultus acerbi, sauere, ...
leucacantha , ae, f. (λευκάκα ... ... leucacanthos, ī, m., b. Plin. 21, 94. – II) = phalangites od. leucanthemon, Plin. 27, 124.