3. praefectus , ī, m. (praeficio), der ... ... I: pr. praetorii, Suet. u. Tac., u. praetorio, Veget. u. ICt., Oberster der kaiserl ... ... u. Flor.: im Zshg. bl. praefectus, Flor.
numerārius , a, um (numerus), zur Zahl gehörig, nur ... ... 11, 10. – B) der Rechnungsführer, Rechnungsbeamte, beim Praefectus Praetorio etc., Cod. Iust. 12. tit. 50. Cod. Theod. 8. ...
praefectiānus , a, um, zum Obersten der Leibwache (praefectus praetorio) gehörig, apparitor, Amm.; ders. bl. praefectianus, Cod. Iust.
praefectūra , ae, f. (praefectus), das Vorsteher-, ... ... , Tac.: praetorii, Tac., u. praetorio, Aur. Vict.: pr. vigilum, Tac.: urbis, Plin. ... ... 2, 166), Plin. – β) eine durch eine röm. Behörde (praefectus) u. nach deren ...
pūgio , ōnis, m. (pungo), eine kurze Waffe zum Stechen ... ... . Vit. 15, 4. Tac. hist. 3, 68: ebenso vom praefectus praetorio, Aur. Vict. de Caes. 13, 9: u. von Kriegsobersten u ...
Sēius , ī, m., röm. Name, unter dem bes. ... ... : L. Aelius Sēiānus , Sohn des Seius Strabo, der allvermögende praefectus praetorio des Tiberius, Suet. Tib. 55. Tac. ann. 4, 1 ...
ēminēns , entis, I) Partic. v. emineo, w. ... ... Quint. 9, 4, 79. – in der Kaiserzeit viri eminentissimi vom praefectus praetorio u. vom magister militum, Cod. Iust. 9, 41, 11 ...
1. praetōriānus , a, um (v. praetorium), I) ... ... praetorianis sportulas, Sidon. epist. 5, 7, 3. – II) zum Präfektus Prätorio gehörig, praefectura, des Pr. Pr., Aur. Vict. epit. ...