rāvis , Akk. im, f. (mit raucus ... ... die Heiserkeit, usque ad ravim poscere, bis zur Heiserkeit, Plaut. aul. 336: so auch expurigabo ad raucam ravim omnia, Plaut. fr. b. Non. 164, 19. ...
rāvio , īre (ravis), sich heiser reden, Plaut. Poen. 778 G. – Nbf. ravio, āre, Paul. ex Fest. 275, 4.
... odor gr., iucunde od. suaviter gravis, Plin.: odor caeni gravis, Verg.: elleborus, Verg.: ... ... n. pl. subst, gravia perpessus, Eutr.: passus graviora, Verg.: graviora minari, schlimmere Strafen, Ov. – ββ) ... ... Jahren, hochbetagt, m. Abl., gravis od. gravior aetate, Liv.: gr. senectute, ...
raucio , rausī, rausum, īre (raucus), heiser sein, Praes. βραγχιᾷ, raucit, Gloss. II, 169, 17: Praes., Perf. u. Sup. bei Prisc. 10, 49 u. 53: Part. Fut. rausuro, Lucil. ...
gravio , s. gravo /.
1. gravido , āvī, ātum, āre (gravidus), schwängern, alqam probro ... ... ), Caecil. com. 223: gravidari ex alqo, Aur. Vict. epit. 14, 8: ea crassitudo aquarum fetu gravidatur, Apul. de mund. 9 G. – übtr., terra ...
rāvidus , a, um (ravus), graulich, graugelb, oculi gallinaceorum, Colum. 8, 2, 9.
bravīum , s. brabēum.
2. gravīdo , s. gravēdo /.
gravitās , ātis, f. (gravis), I) die Schwere ... ... , Caes.: immobilis longitudine et gravitate haste, Liv.: moveri gravitate et pondere (v. d. Atomen ... ... Sen.: Plur., capitis gravitates, Plin. 27, 130: gravitates oris et dentium, Plin. 37 ...
gravidus , a, um (gravis; eig. beschwert, ... ... .: mulier, eine Schwangere, Cels.: gravida ex alqo, Ter.: gravida de semine alcis, Apul.: gravida de adulterio, Augustin.: ... ... – m. Abl., gratia gravida est bonis, Plaut.: gravidus armatis equus, Enn. fr. ...
graviter , Adv. (gravis), a) dem Tone nach tief, ... ... . saucius, Cic. u. Suet.: gravius in alqm dicere, Ter.: gravius in alqm consulere, Sall.: u. ... ... alqā re, Cic.: u. gravissime dolere, Caes. – f) ungesund, se non ...
prāvitās , ātis, f. (pravus), I) die ... ... Richtung, Verschrobenheit, Verworfenheit, quae est ista pravitas et amentia? Ter.: pr. consulum, Liv.: hominis ... ... Ggstz. recta (gute Eigenschaften), Cic.: pravitates animi, Cic.: pravitates uxorum, Tac.
raucitās , ātis, f. (raucus), die Heisserkeit, I) von Pers., der rauhe Hals, griech. βράγχος, Cels. u. Plin.: Plur., Plin. 22, 104. – II) übtr., v. ...
Sacravia als ein Wort, Charis. 17, 5. Diom. 436, 17 K.; vgl. unser ›Heiligenstadt!‹
gravipēs , edis, m., die Trappe, Gloss.; s. Löwe in Wölfflins Archiv 1, 33.
bravifer , s. brabifer.
Graviscae , ārum, f., Stadt in Etrurien, ... ... 15, 2. – Dav. Graviscānus , a, um, graviskanisch, vina, Plin. – Plur. subst., Graviscānī, ōrum, m., die Einw. von Graviscä, die Graviskaner, ICt. u. Inscr.
gravitūdo , inis, f. (gravis), die Beschwerde, das Leiden ... ... Vitr. 1, 6, 3: sine ructu et gravitudine, Magenbeschwerden, Apic. 3, 76: attestante gravitudine, Cael. Aur. de sign. diaet. pass. 66.
per-gravis , e, sehr schwer; bildl., sehr wichtig, von großem Gewicht, oratio, Cic.: testis, Cic.: levia sunt, quae tu pergravia esse in animum induxti tuum, Ter.
Buchempfehlung
Jean Pauls - in der ihm eigenen Metaphorik verfasste - Poetologie widmet sich unter anderem seinen zwei Kernthemen, dem literarischen Humor und der Romantheorie. Der Autor betont den propädeutischen Charakter seines Textes, in dem er schreibt: »Wollte ich denn in der Vorschule etwas anderes sein als ein ästhetischer Vorschulmeister, welcher die Kunstjünger leidlich einübt und schulet für die eigentlichen Geschmacklehrer selber?«
418 Seiten, 19.80 Euro