prō-gemmo , āre, Augen od. Knospen ansetzen, -bekommen, Colum. 4, 17, 1.
nigrogemmeus , a, um (niger und gemma), dunkel schillernd, Solin. 22, 1.
1. scītus , a, um, PAdi. m. Compar. ... ... homo, Plaut.: mulier, Gell.: sermo, Cic.: non sum scitior, quae hos rogem, Plaut.: scitissuma oratio, Plaut. – m. Genet., scitus vadorum, ...
inciēns , entis (verwandt mit εγκύων, εγκυος), trächtig, pecus, Colum.: ovis, Varro: sus, Plin.: scrofa, Arnob.: pavo, Colum.: palmae incientes progeminantesque, Colum. 4, 27, 1.
... sic ego te vicissim eisdem de rebus Latine interrogem? Cic.: interrogabat suos, quis esset, Cic.: illa interrogavit illam ›quī ... ... pluris, patrem matrem ne, faceret, ›matrem‹ inquit, Nep.: censetis hominem interrogem, meus servus si (ob) ad eum venerit, necne? Plaut.: interrogare ...
an , Coni. (vgl. griech. ἄν), auch mit ... ... filias? Enn. fr.: dicam huic, an non dicam? Ter.: roger, anne rogem? Ov. – β) in indirekter Frage, oder ob, oder, ...
rogo , āvī, ātum, āre (verwandt mit rego ›nach ... ... (das Gefragte), Cic. Flacc. 10. – c) alqm: quem ego igitur rogem etc., Ter.: und in der Umgangssprache, men rogas? me rogas? ...
quam , Adv. (Akkusativform von qui, analog mit tam ... ... α) bei Advv. u. Adii.: quasi ego, quam dudum? rogem, Ter.: quam multum? Quint. – quam cito illa omnia ex laetitia et ...
ferventer , Adv. (fervens), feurig, hitzig, heftig, ... ... Compar., nunc ea debent ferventius exercere, Augustin. serm. 206, 1: eleemosynas ferventius rogemus, ibid. 209, 2: ferventius motu agi. Augustin. de genes. ad ...