... trennen, scheiden, (ab)sondern, seducit terras unda duas, Ov.: seducunt castra, sie trennen sich in zwei Heere, Ov.: comitum seductus ab agmine fido, Ov.: tellus seducta nuper ab alto aethere, Ov. – b) geistig: ... ... conscientia, Liv. 2, 54, 7: quod semper ab immortalitate seducitur, Curt. 10, 6 (19), ...
sēductus , a, um, PAdi. (v. seduco), I) beiseitegeführt, paulum seductior audi, tritt ein wenig ... ... fern, geschieden, consilia seducta a plurium conscientia, um die andere nicht wissen, Liv.: corpora habent proprium quiddam et a corporibus seductum, Sen. b) ...
sēductio , ōnis, f. (seduco), I) die Beiseiteführung, seductiones testium, Cic. Mur. 49. – II) übtr.: a) die Trennung, Lact. 2, 12, 9. – b) die Verführung, ...
sēductor , ōris, m. (seduco), der Verführer, Augustin. tract. in Ioann. 29. Vulg. Matth. 27, 63 u.a.
sēductrīx , trīcis, f. (Femin. zu seductor), die Verführerin, Tert. adv. Marc. 2, 2 extr.
sēductilis , e (seduco), verführbar, Augustin. conf. 2, 3 u. in psalm. 106, 14. Alcim. Avit. poëm. 2, 166.
sēductōrius , a, um (seductor), verführerisch, Augustin. conf. 5, 6 extr.; tract. in ... ... . mort. 9. § 4: neutr. pl. subst., abstinerent ab omnibus seductoriis (Verführungen), Augustin. serm. 38, 5.
sēductibilis , e (seduco), verführbar, Augustin. in psalm. 54, 22 u. 67, 39.
umbrātiliter , Adv. (umbratilis), a) im Schattenrisse, leichthin, ... ... 187, 39. – c) durch den leeren Schein, durch Scheinweisheit, seducere (herführen), Augustin. epist. 149, 25.
tēstificātio , ōnis, f. (testificor), I) die Bezeugung ... ... tolleretur, Cic.: Plur., observationes, testificationes (die Konstatierung von unlauteren Vorgängen), seductiones testium, Cic.: testificationes, indicia, quaestiones, Cic. – II) übtr., ...