stipulātor , ōris, m. (stipulor), der sich förmlich angeloben läßt, der Stipulierende, Suet. Vit. 14, 2 u. ICt.
quīnī , ae, a, selten Sing. quīnus , a, ... ... β) Sing.: lex quina vicenaria, die vor dem 25. Lebensjahre das Stipulieren nicht gestattete, Plaut.: non altiores quino semipede, 2 1 / 2 ...
a-stipulor (ad-stipulor), ātus sum, ārī, I) ... ... 3. Plin. 7, 154. – b) m. Acc., gleichs. hinstipulieren = verschaffen, fidem (Glauben) verbis, Apul. met. ...