strictio , ōnis, f. (stringo), die Zuzammenziehung, Zusammenpressung, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 9, 79 u. 3, 9, 100. Th. Prisc. 4. fol. 314 (b). – übtr., die Strenge ...
strictim , Adv. (strictus), I) eng, knapp, Plaut. u. Pallad. – II) bildl., darüberhin, nur obenhin, flüchtig, dicere, Cic.: librum attingere, Cic.: materiam tam copiosam et uberem contingere, Lact.
astrictio (adstrictio), ōnis, f. (astringo), die Zusammenziehung, zusammenziehende Kraft, -Wirkung, Plin. 27, 83. Cael. Aur. chron. 1, 4, 36: Ggstz. relaxatio, Chalcid. Tim. 46 D.
restrictio , ōnis, f. (restringo), a) die Einschränkung, Kargheit, ... ... als mediz. t. t., die Verstopfung, omne legumen, quod restrictionem facit, Plin. Val. 5, 42.
dīstrictio , ōnis, f. (distringo), Nbf. od. Variante v. destrictio = die Schärfe, Strenge, spät. ICt. u. Eccl. – Paul. dig. 4, 8, 16. § 1 hat Mommsen distinctione.
dēstrictio , ōnis, f. (destringo), die Strenge, Interpr. ad Cod. Theod. 9, 13, 1. Iulian. epit. nov. 22. § 84 (al. districtio).
obstrictio , ōnis, f. (obstringo), die feste Umgürtung, solita cinguli obstr., Cassian. coenob. inst. 1, 2.
strictīvus , a, um (stringo), abgestreift, abgepflückt, olea, Cato r.r. 146.
restrictim , Adv. (restrictus), genau, Afran. com. 334.
cōnstrictio , ōnis, f. (constringo), das Zusammenschnüren, Zusammenziehen, I) eig.: a) übh.: Scribon. 84. Pallad. 4, 1, 3. – b) das verengernde, Zusammenziehen, das Konstringieren, c. ...
perstrictim , Adv. (perstrictus v. perstringo), nur obenhin, Augustin. in psalm. 41, 10 u.a. Eccl.
dīstrictīvus , a, um (distringo), zerteilend (Ggstz. constrictivus), Cael. Aur. acut. 2, 29, 159 (wo falsch destr.); 3, 2, 20.
cōnstrictīvē , Adv. (constrictivus), zusammenziehend, Cael. Aur. acut. 3, 4, 38.
praestrictio , ōnis, f. (praestringo), die Zuziehung, Zuschnürung, Tert. de res. carn. 49.
dēstrictīvus , a, um, s. dīstrictīvus.
strictivillae (strittivillae, strictivellae), ārum, f. (stringo u. villus od. vellus), die ... ... 6 (Hertz strittivillae) u.b. Non. 169, 8 (Quicherat strictivellae).
cōnstrictīvus , a, um (constringo), zusammenziehend, konstringierend (Ggstz. districtivus), res, cibi, Cael. Aur.: mespila, Gargil. Mart.: constrictivae virtutis esse, Cael. Aur.
strictē , Adv. m. Compar. u. Superl. (strictus), I) eng, knapp, Pallad.: strictissime circumligare, Gell. 16, 3, 4. – II) bildl., genau, streng, strictius interpretari, Paul. dig. 8, 2, 20.
dī-stringo , strīnxī, strictum, ere, I) ... ... eig., an den Gliedern, bes. an Händen u. Füßen, radiis rotarum districti pendent, Verg.: patibulo pendēre districtum, Sen.: alii alligati sunt, alii astricti, alii districti quoque, einigen sind die Hände gebunden, andern fest zusammengeschnürt, andern auch ...
relaxātio , ōnis, f. (relaxo), die ... ... Ggstz. intentio, Boëth. inst. mus. 5, 4: Ggstz. astrictio, Chalcid. Tim. 46 D u. 260: rel. ieiunii (Ggstz. constrictio, Verschärfung), Augustin. epist. 36, 25; vgl. serm. ...
Buchempfehlung
»Zwar der Weise wählt nicht sein Geschicke; Doch er wendet Elend selbst zum Glücke. Fällt der Himmel, er kann Weise decken, Aber nicht schrecken.« Aus »Die Tugend« von Albrecht von Haller
130 Seiten, 7.80 Euro