Suēvī , Suēvia , Suēvicus , s. Suēbī.
Vesuvius , iī, m., der Vesuv, ... ... zsgz. Vesvīnus , a, um, vesuvisch, des Vesuvs, iuga, Sil. 12, 152: apex, Stat. ... ... , 6, 62 u. 5, 3, 205. – subst., Vesuvīnum u. Vesvīnum, ...
dē-suēsco , suēvī, suētum, ere, I) tr. ... ... , außer Gebrauch bringen, desuevi (verst. eum), ne etc., Titin.: in totum aevum d. ... ... clamorem Romani exercitus pati, Liv. 8, 38, 10: his vita magistris desuevit quernā pellere glande famem, ...
cōn-suēsco , suēvī, suētum, ere, beigewöhnen, I) ... ... qui fere bella et civiles dissensiones sequi consuevit, Caes.: quod plerumque iis accidere consuevit, qui etc., Caes.: aliquid, ... ... officiis consuesse tribui docebat, Caes.: cui vulneri multiplex medicina consuevit opponi, Veget. mil.: pars magna terrarum mergi ...
flo , āvī, ātum, āre (ahd. blāsan), blasen ... ... v. Winde, blasen, wehen, qui ventus in his locis flare consuevit, Caes.: neque ullus flare ventus poterat, Caes.: cum contrarii venti flare coepissent ...
suēsco , suēvī, suētum, ere, (Inchoat. v. ... ... . p. 176 Schenkl. – dah. suevi, ich bin gewohnt, pflege, sueveram, ich pflegte usw., mittere suevit, Lucr.: ubi cubitare sueverat, Amm.: u. synkop. ...
suēmus = suevimus, s. suēsco, Lucr. 1, 60 u.a.
cōn-sueo , ēre, gewohnt sein, pflegen, eine bloß nach Analogie angenommene Wortform (s. Charis. 253, 1. Prisc. 10, 15); denn Prop. 1, 7, 5 ist consuemus zsgz. für consuevimus.
Vesēvus , ī, m., s. Vesuvius.
Vesbius , iī, m., s. Vesuvius.
as-suēsco (adsuēsco), suēvī, suētum, ere (*assueo), I ... ... lucem pati assuesce, Sen.: assuevi non mihi respondere sed adversario, Sen. rhet.: assueti vinci, Liv.: rapto vivere assueti, Curt. – absol., sic enim assuevi (als Parenthese), Cic. ep ...
īn-suēsco , suēvī, suētum, ere, I) intr. sich an etwas gewöhnen, ... ... Liv. – II) tr. an etwas gewöhnen, insuevit pater hoc me, Hor.: pecus aquā, Colum.: insuesci debent, Colum.: ita ...
vāricōsē , Adv. m. Compar. (varicus), grätschbeinig gehend, grätschend, varicosius onera sua portare assuevisse, Fest. 149 (a), 27.
Vesaevus , s. Vesuvius.
prae-gravo , āvī, ātum, āre, I) v. tr. ... ... ) eig.: praegravata inhaerentibus (telis) scuta, Liv.: praegravato capite saepius, quam consuevit, Colum. – B) bildl.: 1) im allg., zu ...
mānsuēsco , suēvī, suētum, ere (= manui suesco), I) tr. »an die Hand gewöhnen« = zahm machen, animalia silvestria, Varro r. r. 2, 1, 4: tigres, Coripp. Iohann. 6, 253: rabidae vires tigris, Ps. ...
Vesēvinus , a, um, s. Vesuvius.
inter-pungo , pūnxī, pūnctum, ere, einen Punkt zwischen zwei ... ... machen, sie durch Punkte unterscheiden, -abteilen, nos cum scribimus interpungere assuevimus, Sen. ep. 40, 11: als rhet. t. t., distincta ...
cōnflagrātio , ōnis, f. (conflagro), das Auflodern, Aufgehen ... ... , Lact. 2, 9, 16. – m. subj. Genet., c. Vesuvii montis, Suet. Tit. 8, 3: Plur., conflagrationes mundi, Arnob. ...
1. quī , quae , quod , I) Pron. interrog ... ... potissimum inserviunt, Cic.: oder es wird gänzlich weggelassen, qui mentiri solet, peierare consuevit, Cic. – bes. beim Neutr. quod, wodurch es in die ...
Buchempfehlung
»Zwar der Weise wählt nicht sein Geschicke; Doch er wendet Elend selbst zum Glücke. Fällt der Himmel, er kann Weise decken, Aber nicht schrecken.« Aus »Die Tugend« von Albrecht von Haller
130 Seiten, 7.80 Euro
Buchempfehlung
Zwischen 1804 und 1815 ist Heidelberg das intellektuelle Zentrum einer Bewegung, die sich von dort aus in der Welt verbreitet. Individuelles Erleben von Idylle und Harmonie, die Innerlichkeit der Seele sind die zentralen Themen der Hochromantik als Gegenbewegung zur von der Antike inspirierten Klassik und der vernunftgetriebenen Aufklärung. Acht der ganz großen Erzählungen der Hochromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe zusammengestellt.
390 Seiten, 19.80 Euro