1. frāctus , a, um, PAdi. (v. frango), kraftlos, ... ... entmutigter, Cic. de amic. 59. – poet. m. folg. Genet., fractus opum, geschwächt betreffs seiner Macht, Sil. 13, 876. – b) ...
2. frāctus , Abl. ū, m. (frango), das Brechen, Probi append. 192, 11 K.
fraxo , āre (nach Bugge von fractus, frangere, wie taxare von tactus, tangere; also = öster umbiegen), die Wachen visitieren, Paul. ex Fest. 91, 9. – Nbf. flaxo, āre, Placid. gloss. V, 569 ...
frāctē , Adv. (fractus), weibisch, loqui, Phaedr. append. 8, 2 M.
ē-līdo , līsī, līsum, ere (ex u. laedo), ... ... .: stirpes aegritudinis ipso trunco everso, ausrotten, ertöten, Cic.: qui rebus his fractus aegritudine eliditur, erdrückt wird, Cic. – übtr., prius pactum per ...
ferōx , ōcis (ferus), der sich leicht hinreißen läßt, unbändig ... ... ., ferox in suos erat illis temporibus miles et rapax, ignavus in hostes et fractus, Amm. 22, 4, 7. – m. esse u. ...
1. patro , āvī, ātum, āre (zu ahd. fazzōn ... ... s. paterno. II, D, d. – im obszönen Sinne, patranti fractus ocello, es schwimmen die Äuglein lüstern gebrochen (Teuffel), Pers. 1, ...
frago , frēgī, frāctum, ere ( gotisch brikan, ahd. ... ... verweichlichen, pectora virorum durata carmine, Sil.: viros in Venerem, Petr.: histrio fractus in feminam, Hieron. epist. 79, 9. – 2) brechen ...
sat-ago , ere, I) Genüge leisten, befriedigen, ... ... Bedrängnis) sein, curris, stupes, satagis, Petron. 58, 9: Iuppiter satagit fractus metu, Arnob. 5, 21: dole et satage (kreiße) quasi parturiens ...
2. concido , cidī, ere (con u. cado), ... ... vor Gericht, concidit autem maxime uno crimine, quod etc., Nep.: iudicum vocibus fractus reus et unā patroni omnes conciderunt, Cic.: a.P. Aquilio accusatus populi ...
dē-fōrmo , āvī, ātum, āre, I) abformen ... ... – m. Abl. (an), amicus deformatus corpore (körperlich verkommen), fractus animo, Cic. – b) andere Objj.: qui sunt, qui Italiam ...
dis-sipo (altl. dis-supo ), āvī, ātum, ... ... Maschinen), Vitr.: cuncta disturbare ac dissipare (v. Feuer), Cic.: homo fractus et paene dissipatus, Cic. – b) Vermögen usw. zersplittern, ...
il-lābor , lāpsus sum, lābī (in u. labor), ... ... 240: rapidus fervor perpingues unguine taedas illapsus, Sil. 14, 427 sq.: si fractus illabatur orbis, wenn auch krachend (über mich) hereinstürzt der Weltkreis, Hor ...
incessus , ūs, m. (incedo), das Einhergehen, ... ... , als Furien einherschreitend, Liv.: inc. tener et mollis, Sen.: inc. fractus, Quint.: incessum fingere, Cic.: tot hominum iumentorumque incessu dilapsa est (nix), ...
ex-torqueo , torsī, tortum, ēre, herausdrehen, -winden, ... ... 1, 28, 5. – b) die Person: omnibus membris extortus et fractus, krumm u. lahm, Plin. ep.: prava extortaque puella, verkrüppelt, ...