fundibulum , ī, n. (funda u. βάλλω), I) die Schleuder, Vulg. 1. Machab. 6, 51. – II) (v. fundo) = traiectorium, der Trichter, Gloss.
fūndibalus , ī, m. (funda u. βάλλω), eine Schleudermaschine, Ambros. epist. 37, 40. Isid. orig. 18, 10, 2. Vgl. fundibulum.
fundibulātor , ōris, m. (fundibulum), der Schleuderer, Veget. mil. 3, 14. p. 98, 1 L.
fundibulārius , iī, m. (fundibulum), der Schleuderer, Vulg. 4 regg. 3, 25 u.a.