alus , ī, f., s. alumno. I.
allus (hallus), ī, m., der Daumen od. ... ... Fest. 7, 21 u. 102, 3 (in v. Hallus); vgl. 2. allex u. Gloss. V, 299, 63: ›hallus, ποδος μέγας δάκτυλος‹.
2. Halus , ī, f., Stadt in der assyr. Landschaft Apolloniatis, in der Gegend von Artemita, viell. das j. Galula, Tac. ann. 6, 41.
1. halus , ī, f., eine Pflanze = sil, Plin. 26, 42 Sill. u. Detl.
hallus , s. allus.