... (Ggstz. tristis, maestus), homo hilaris, Varro fr.: animus hilaris, Cic.: esse vultu hilari atque laeto ... ... vita hilara, Cic.: convivae hilari, Cic.: vox hilaris, Quint.: equorum hilaris hinnitus, Apul.: color hilaris, Plin.: se alci dare hilarum, ...
1. laetus , a, um freudig, fröhlich, heiter, ... ... a) eig. (Ggstz. tristis), v. leb. Wesen (verb. hilaris et laetus), hi vagantur laeti atque erecti passim toto foro, Cic.: laetos ...
vultus (voltus), ūs, m., der Gesichtsausdruck, ... ... verstellte, Tac. u. Plin. ep.: maestus, Verg.: tristis, Plin.: hilaris atque laetus, Cic.: solutus et hilariculus, Sen.: decolor, Sen.: gaudia prodens ...
hilaro , āvī, ātum, āre (hilaris), fröhlich-, aufgeräumt machen, aufheitern, erheitern, a) lebende Wesen, deren Gemüt usw., hos (patres) ubi facundo tua vox hilaraverat ore, Ov.: huius suavitate maxime hilaratae Athenae sunt, Cic.: quaerentesque picas mirum ...
... eig., v. Pers. (Ggstz. hilaris, hilarus, laetus), verb. maesti tristesque, Plaut.: tristis et conturbatus ... ... a) = unfreundlich, mürrisch, übelgelaunt (Ggstz. iocosus, hilaris), Cic. u.a.: natura (Naturell), Cic.: puella, ...
maestus , a, um (maereo), traurig, I) ... ... wehmütig, tief betrübt, in Wehmut trauernd, niedergeschlagen, schwermütig (Ggstz. hilaris, alacer laetusque), senex, Cic.: domus (Plur.), Liv.: maesta ac ...
1. hilaria , ae, f. (hilaris), die Heiterkeit, Laber. com. 52.
2. hilaria , ium, u. iōrum, n., s. hilaris.
hilarus , a, um, s. hilaris.
hilaritās , ātis, f. (hilaris), die Heiterkeit, Fröhlichkeit, der Frohsinn, die heitere Laune (Ggstz. tristitia), a) eig., Varro fr., Cic. u.a.: similis ebrietati hilaritas, Mela. – ...
hilarēsco , ere (hilaris), I) intr. heiter-, fröhlich-, vergnügt werden, Varro b. Non. 121, 11. Augustin. in psalm. 62, 16 u.a. Eccl. – II) tr. aufheitern, erheitern, sermo hilarescens, Augustin ...
hilariter , Adv. (hilaris, s. Charis. 200, 15), heiter, fröhlich, aufgeräumt, Vulg. sap. 6, 17. Augustin. de civ. dei 5, 26. p. 239, 31 D. 2 (auch Variante bei Cornif. rhet. ...
hilaritūdo , inis, f. (hilaris) = hilaritas, Plaut. mil. 677 u. rud. 422.
vīlla , ae, f. ( nach Varro r.r. 1, ... ... werden): villae custos (v. Hunde), Colum.: portae villarum, Plin.: villa hilaris et amoena, Sen.: villa magnifica, Cic.: villa structa lapide quadrato, Sen.: ...
pācātus , a, um, PAdi. (paco), im Zustande des ... ... : compositus et pacatus animus, Sen. contr. 2. praef. § 2: res hilaris ac pacata, ein Gegenstand von heiterem u. friedlichem Wesen (Ggstz. res ...
operōsus , a, um (opera), voller Mühe, I) ... ... Cic.: molesta negotia et operosa, Cic.: res distracta et operosa (Ggstz. hilaris ac pacata), Sen.: non operosa comis, nicht mit gekünsteltem Haarputz, Prop ...
amāritūdo , dinis, f. (amarus), I) die Bitterkeit ... ... bittere Gefühl, das aus Kummer usw. entspringt, cum illarum frons hilaris multis intus amaritudinibus sit referta, manchen bittern Kummer in sich verschließt, Val ...
dissolūtē , Adv. (dissolutus), aufgelöst, I) ohne ... ... . decumas vendidisti (verpachtet), Cic. – b) ausgelassen, diss. hilaris, Augustin. conf. 8, 11. § 26.