homullus ( falsch homulus), ī, m. (Demin. von homo), ein Menschlein = armer, schwacher Mensch, ein Schwächling, Varro sat. Men. 92. 242. 487. Lucr. 3, 912: hic h ...
argilla , ae, f. (ἄργιλλο ... ... Ton, Töpfererde, Mergel, fusilis, Caes.: tenuis, Verg.: quid cessat hic homullus ex argilla et luto fictus Epicureus, Cic. Pis. 59: argillā udā imitari ...
homullulus , ī, m. (Demin. v. homullus), ein Menschlein, nach Prisc. 3, 34.