im-possibilis , e (in u. possibilis), I) unmöglich, Quint. u.a.: impossibile est m. folg. Infin., Hieron. epist. 22, 6 extr.: Kompar. impossibilior, Augustin. serm. 184, 1. – II) unvermögend ...
possibilis , e (possum) = δυνατός, möglich, tunlich (Ggstz. impossibilis), condicio, ICt.: apud deum omnia possibilia sunt, Vulg.: qui pote? id est quomodo possibile? Prisc. – possibile est m. folg. Infin., cum uxore furti ...
impossibilitās , ātis, f. (impossibilis), die Unmöglichkeit, Tert. de bapt. 2. Apul. met. 6, 14.