incōnsīderāns , antis (in u. considero), unbedachtsam, unüberlegt, im Superl. b. Tert. adv. Marc. 2, 29.
incōnsīderantia , ae, f. (inconsiderans), die Unüberlegtheit, Unbesonnenheit, Verblendung (griech. ἀβλεψία), Cic. ad Q. fr. 3, 9, 2. Suet. Claud. 39, 1. Cassian. de incarn. praef.
incōnsīderanter , Adv. (inconsiderans), unbedachtsam, unüberlegt, Ulp. dig. 26, 10, 3. § 17. Hieron. epist. 108, 20.