inculpātus , a, um (in u. culpo), untadelhaft, unbescholten, Ov., Gell. u.a.: Superl., Gell. 14, 2, 5.
inculpātē , Adv. (inculpatus), ohne Tadel, tadellos, Ambros. de Iacob et vit. beat. 2, 3. § 12. Hieron. in Matth. 5, 10, 61. Corp. inscr. Lat. 5, 8587.
inculpātim , Adv. (inculpātus), ohne Tadel, Cod. Theod. 6, 30, 20